บทที่ 9 EP.9อยากกินต้มเล้ง

วันศุกร์

"มาก็ดี ขูดมะละกอให้หน่อย" แม่สั่ง

"นิ่มจะไปอู่เฮียเล้ง"

"แดดร้อนจนเผาขนมึงเกรียมได้ขนาดนี้ ยังจะเดินไปอีกหรือไง!"

"ก็เฮียเล้งเขาโพสต์สเตตัสอยากกินน้ำแข็งใส แม่ใช้มะละกอที่ขูดเอาไว้ไปก่อนนะ เดี๋ยวหนูมา"

ลูกสาวผู้ดื้อรั้นรีบวิ่งออกไปโดยไม่สนคำด่า แม่ได้แต่สายหน้าปวดหัวถึงจะรู้นิสัยใจคอความชอบพอของลูกสาวดีก็ตาม

อู่ซ่อมรถ หลีเกี่ยวฮวด

"น้ำแข็งใสราดนมข้นเย็นๆ มาแล้วจ้า" เสียงแหบมของนุ่มนิ่มพร้อมถือถ้วยโฟมมา คมกล่าวทัก "ร้อนขนาดนี้ยังมาหาเฮียอีก ใจถึงจริงๆ"

"ก็คนมันคลั่งรักอะนะ ว่าแต่เฮียไปไหน"

"อยู่แถวนี้แหละ เอาซากรถไปเก็บมั้ง"

"เห็นโพสต์ว่าอยากกินน้ำแข็งใสก็เลยรีบไปซื้อมาให้ เฮียต้องประทับใจอย่างแน่นอน"

สักพักเฮียเล้งก็เดินเข้ามาวันนี้ใส่เสื้อกล้ามสีขาวพร้อมกางเกงขายาว

หุ่นล่ำกล้ามแน่นยิ่งทำให้ชวนหลงไหล นุ่มนิ่มยังบิดตัวเขินยื่นถ้วยน้ำแข็งใสให้ พร้อมกับพูดจาเสียงหวาน

"กินน้ำแข็งใสให้ชื่นใจก่อนนะเฮีย"

"นี่ขนาดโพสต์ลงโซเซียลส่วนตัวยังเห็นอีก"

"นิ่มติดตามไง ถ้าเฮียโพสต์ปุ๊บ ก็เด้งแจ้งเตือนในโทรศัพท์มือถือของนิ่มปั๊บ"

เฮียเล้งขมวดคิ้วแต่ก็ยื่นมือไปรับเพราะถ้วยน้ำแข็งใสเริ่มละลาย อวย ที่นั่งซ่อมมอเตอร์ไซค์เอ่ยปากแซว "อยากมีคนใส่ใจแบบนี้บ้างจังเลย เฮียไม่ใจอ่อนเลยเหรอ"

"หุบปากไปเลยไอ้อวย"

"ไม่ว่าเฮียอยากได้อะไร น้องนิ่มมันก็ดั้นด้นไปหามาจนได้ แบบนี้เรียกรักจริงหวังแต่งนะ อย่าไปรำคาญมันเลยสงสารน้องมันเถอะ"

"ตามติดจนเจ้ากรรมนายเวรกูไม่มีช่องว่างได้ชิดใกล้เลยกูบอกตรงๆ เฮ้อออ"

"ฮ่าๆ" เด็กซ่อมรถในอู่ต่างพากันหัวเราะแต่นุ่มนิ่มก็ไม่ใส่ใจ พอซื้อน้ำหวานให้เฮียเสร็จก็รีบวิ่งแจ้งกลับบ้านไปช่วยแม่ขายส้มตำตามปกติ

แกก

"ช่วงนี้เฮียด่านิ่มมันน้อยลงนะ" คมทัก "หรือเริ่มใจอ่อน ปกติไม่ค่อยรับของที่ซื้อให้"

"มึงดูอากาศด้วย พระอาทิตย์อยู่ใกล้อู่ซ่อมรถกูแค่ร้อยเมตรมั้ง ร้อนฉิบหาย! เอาน้ำแข็งใสมาให้กูก็รับไว้สิ ต้องหาอะไรเย็นๆ ดับความร้อน"

"แต่นุ่มนิ่มยิ่งโตมันก็ยิ่งสวยนะ เฮียอย่าว่าไหม"

"เรื่องสวยกูไม่เถียง แต่เกาะเป็นปลิงก็ไม่ไหวไหม กูมันผู้ชายลั๊นลา เกิดมาเพื่อสตรีทั่วโลก"

"แปลว่าชาตินี้เฮียจะไม่แต่งงาน?"

"เรื่องนี้ไม่เคยมีอยู่ในสมองของกูเลย"

เฮียเล้งชอบสันโดษแม้จะฟันผู้หญิงมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ไม่เคยลงหลักปักใจคบใครจริงจัง

เวลาคล้อยบ่าย

ร้านส้มตำบ้านนุ่มนิ่ม

วันนี้ได้ไก่ย่างมานิดเดียวจึงทำให้ร้านปิดเร็ว แม่จะได้พักหายเหนื่อยด้วย ขณะที่นุ่มนิ่มเก็บจานชามไปล้างอย่างเรียบร้อยเดินมาขูดมะละกอ เสียงเล็กพึมพำ

"คิดถึงพ่อจัง"

"มำไมจู่ๆ คิดถึง"

"ถ้าพ่ออยู่ด้วยก็คงจะดี"

"คนมันตายไปแล้วให้ทำยังไง คนตายก็คือคนที่สบาย คนที่อยู่ต่างหากต้องดิ้นรน"

"แต่ถ้าพ่ออยู่..."

"เราคงจะสบายกว่านี้ใช่ไหม"

แม่เสียงเศร้าหันมาส่งสายตาปลอบลูกสาว นุ่มนิ่มหน้าหงอยก่อนจะพูดเสียงชัด

"เปล่า หนูคงไม่ขาดความอบอุ่นจากผู้ชาย"

"ถุ้ยยย! อีนิ่ม มึงนี่นะ"

"หนูพูดจริงนี่นะแม่ ฮ่าๆ"

"กูไม่รู้แล้วว่าอันไหนมึงเล่นอันไหนมึงจริงจังเนี่ย ขูดมะละกอเสร็จก็เก็บผักบุ้งไปล้างต่อ"

"จ้าาาา"

เช้าวันต่อมา

อู่ซ่อมรถ หลีเกี่ยวฮวด

วันนี้วันเสาร์ หลังจากเคลียร์งานซ่อมรถหลายคันที่ค้างคา ที่อู่ก็มีทำอาหารหม้อใหญ่ไว้แจกจ่ายให้กับทุกคนเพื่อให้ผ่อนคลายจากการทำงาน สักพัก..นิ่มเดินแกว่งแขนเข้ามา

"ทำอะไรกันคะ หอมกลิ่นต้มยำ" ทำจมูกฟุดฟิด "อุ้ยอยากกินต้มเล้ง คงจะแซ่บน่าดู"

"มีแต่ต้มตีน..ไก่จะแดกไหม น่ารำคาญ" เฮียเล้งตอบ

"ผู้ชายด่าแปลว่าผู้ชายรัก สวยแบบนิ่มเฮียไม่ลองชิมหน่อยเหรอ ไม่ต้องใช้ต้องผงนัว ก็แซ่บมากนะบอกเลย"

"รวบรวมความมั่นใจทั้งตระกูล เอาไว้ที่ตัวเองคนเดียวเลยหรือไง! ยัยเด็กแรด"

นุ่มนิ่มไม่สนใจนั่งวงล้อมสนทนากินต้มแซ่บกระดูกอ่อนกับเด็กในอู่พร้อมกับเฮียเล้ง แล้วนั่งเล่นเนื่องจากวันนี้แม่ปิดร้าน จนถึงช่วงเวลาห้าโมงเย็น

"กลับไปได้แล้ววันนี้จะปิดร้านไว" เฮียเล้งไล่

"ทำไมถึงปิดร้านไวล่ะเฮีย"

"ไม่ค่อยสบายปวดหัวนิดหน่อย"

หมับ

ทันทีที่รู้ นุ่มนิ่มลุกขึ้นใช้มือแตะสัมผัสหน้าผากด้วยการเขย่งปลายเท้าเพราะตัวเตี้ยเกินไป ก่อนจะลากร่างสูงใหญ่ไปนั่งโซฟาแล้วหยิบผ้าเล็กชุบน้ำยกกะละมังมาวางไว้ริมข้าง เพื่อจะเช็ดตัวผ่อนคลายไอร้อนจากไข้

"เดี๋ยว" ผ่านไปเพียงครู่ มือหนาจับคว้าข้อแขนเรียวเอาไว้ "นี่จะเช็ดตัวหรือสงฆน้ำพระ ทำไมไม่บิดผ้าให้หมาด เสื้อเปียกหมดแล้วเนี่ย!"

"อุ้ยยย ขอโทษนะเฮียปกติไม่เคยทำ"

"ปล่อยกูตายไปซะ! จากเป็นไข้ เผลอๆ เป็นหวัดร่วมด้วย เปียกทั้งหน้าลามมาคอ ไหลลงมาอก"

"แฮ่ นิ่มขอโทษจ้ะเฮีย"

พรึ่บ

เมื่อกายเปียกชุ่มฉ่ำ เฮียเลี้ยงลุกขึ้นนั่งถอดเสื้อโยนทิ้งลงพื้นแล้วนอนราบไปบนโซฟาในท่าเดิน

สาวน้อยเห็นรูปร่างกำยำก็ตื่นตกใจ ใช้มือแตะสัมผัสซิกแพคแกร่งเป็นลอน นับ หนึ่ง สอง สาม ใช้นิ้วจิ้ม

'อักกกก'

ด้วยแรงที่มากกว่าของชายตัวใหญ่ กระชากตัวเล็กทำให้ปลิวขึ้นมาทับทาบร่างแกร่งที่นอนแผ่ราบ สองสายตาจ้องมองปะทะกัน เสียงทุ้มเฮียเล้งพูดแผ่ว "ตื่นเต้นเหรอ ใจเต้นถี่จนนมสั่นหมดแล้ว..."