บทที่ 2 อย่าให้หนีไปได้

ไม่นานชายหนุ่มรูปหล่อก็อยู่ในชุดนอน เดินมาทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม แต่ก็ไม่ลืมหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมานอนมองอีกครั้ง เขาพิจารณาใบหน้าหวานนั้นอยู่นาน ก่อนเอ่ยออกมากับรูปภาพ โดยที่เจ้าของรูปไม่มีทางได้ยินด้วยเลย

“ณิชา เธอจะมาโทษว่าฉันโหดร้ายไม่ได้นะ พี่ชายเธอโกงฉันไปเป็นสิบๆล้าน ฉันคงปล่อยให้มันหนีหายเข้ากลีบเมฆไปเฉยๆไม่ได้”

ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพนั้นอยู่นาน ก่อนตัดใจวางลงที่โต๊ะข้างเตียง แล้วปิดไฟหัวเตียงเพื่อจะหลับพักผ่อน ซึ่งวันนี้ใช้เวลาไม่นานเลย ความเพลียทำให้เขาหลับสนิทไปอย่างรวดเร็วจริงๆ

ในช่วงสายๆ เขาและครอบครัวก็เดินทางมาถึงกระบี่ แผนการมาเซอร์ไพรส์พี่ชาย กลับกลายเป็นโดนพี่ชายเซอร์ไพรส์กลับ จนนั่งอึ้งกิมกี่มึนงงกันอยู่ในห้องทำงานของเขา ที่ตอนนี้มีเด็กหญิงตัวน้อย หน้าตาถอดแบบมาจากพี่ชายเขาทุกกระเบียดนิ้ว ที่เขาเคยเห็นรูปถ่ายมาแล้วครั้งหนึ่ง ไม่คิดว่าจะเป็นลูกของพนักงานโรงแรม และตอนนี้ก็อยู่ในความดูแลของพี่ชายเขา เพราะแม่ของเด็กติดประชุมสำคัญทั้งวัน มันไม่สมเหตุสมผลจริงๆให้ตายเถอะ

เรื่องวุ่นวายทางกาสิโนยังไม่ได้ถูกคลี่คลาย ปัญหาหนักอึ้งยังติดอยู่ในหัวของเขา ยังมาเจอเรื่องที่น่าจะเรียกว่างานเข้าครอบครัวเขาอีก แค่มองเห็นพี่ชายกับเด็กผู้หญิงคนนี้ตัวเป็นๆ และกิริยาอาการที่พี่ชายเขาแสดงกับหนูน้อยคนนี้ ปราณนต์ก็ฟันธงได้ทันทีเลยว่า คนทั้งคู่มีสายเลือดเดียวกันแน่นอน

และเย็นวันนี้ก็ได้รู้ความจริงว่า แม่ของเด็กคือ อริสา คนรักเก่าของพี่ชาย ยิ่งไม่จำเป็นต้องมีการพิสูจน์อะไรให้วุ่นวายอีกแล้ว เพราะแน่นอนว่า ดีเอ็นเอมันอยู่บนใบหน้าของหลานสาวตัวน้อยของเขาแล้วจริงๆ

แต่ในขณะที่เขากำลังช่วยกันคิดแก้ปัญหากับเรื่องวุ่นวายของพี่ชายของเขา เรื่องวุ่นวายของเขาเองก็ตามมาให้ปวดหัวถึงที่ เมื่อลูกน้องที่เขาให้พลิกแผ่นดินตามหา ณภัทร ลูกค้าของกาสิโนที่โกงเงินเขาไปเป็นสิบล้านนั้น โทรเข้ามาแจ้งเรื่องที่ก็ไม่ได้ทำให้เขาสบายใจขึ้นมาเลยสักนิด

เขาเดินเลี่ยงออกไปคุยโทรศัพท์ที่นอกระเบียง เพราะไม่อยากให้คนในครอบครัวได้รับรู้เรื่องราวชวนปวดหัวและค่อนข้างเสี่ยงแบบนี้ เพราะแน่นอน ว่าคุณนายญาดาต้องสั่งห้ามเขาตามหา และหยุดเรื่องบ้าๆ นี่ไว้แค่นี้ โดยจะกลายเป็นว่า เขาต้องสูญเงินสิบล้านนั้นไปฟรีๆ อย่างแน่นอน ดีไม่ดี คุณนายญาดาจะงอแงขั้นสุดให้เขาขายกิจการทิ้ง เพราะเล็งเห็นว่างานของเขามันเริ่มเสี่ยงมากขึ้นไปทุกทีแล้ว

“ว่าไงกรณ์ ตามหามันเจอหรือยัง”

“ยังครับนาย คนของเราบอกว่ามันข้ามชายแดนมาที่ไทยแล้วจริงๆครับ มันกำลังขึ้นรถลงไปทางอีสานใต้ ผมว่าปลายทางมันต้องข้ามไปชายแดนประเทศเพื่อนบ้านของเราแน่นอนครับ”

“อืม รีบตามมันไป มันมีเพื่อนหรือคนรู้จักอยู่ที่นั่นไหม สืบมาด้วย”

“บ้านแฟนเก่ามันอยู่ทางนั้นครับ มันอาจไปขอความช่วยเหลือจากเธอ”

“ดี รีบส่งคนของเราตามมันไปด่วนเลยนะ อย่าให้มันหนีไปไหนได้”

“ครับนาย”

เขาถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่หลังจากวางสายจากลูกน้องไปแล้ว มันคงรู้ตัวว่าเขาต้องส่งลูกน้องไปดักรอมันที่บ้านของมันแน่นอน มันถึงหนียิงยาวลงไปทางอีสานใต้เลย มันไม่กลัวว่าเขาจะไปจับตัวน้องมันมาเป็นตัวประกัน หรือทำร้ายน้องสาวของมันหรือไง ไม่คิดเป็นห่วงเลยหรือ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่อยู่บ้านคนเดียวหลังจากที่มันหนีหนี้พนัน ที่เจ้าของกาสิโนก็มาเฟียดีๆ นี่เอง มันไม่ห่วงน้องมันเลยจริงๆ หรือไง คิดแล้วเขาก็อดหงุดหงิดไม่ได้ พี่ชายเฮงซวยอย่างมัน ไม่น่ามีลมหายใจอยู่บนโลกนี้จริงๆ

คิดเสร็จก็เปิดดูรูปในโทรศัพท์ เป็นรูปที่เขาถ่ายมาจากรูปถ่ายของเธอที่ลูกน้องเอามาให้เมื่อคืนนี้ ดวงตาคมกริบจ้องมองรูปนั้นอยู่นาน ก่อนตัดใจเดินกลับเข้าไปรวมกลุ่มกับครอบครัวอีกครั้ง

ในวันนี้เรื่องราววุ่นวายก็ยังไม่จบ เมื่อในเวลาพักผ่อนที่เขาควรได้นอนหลับ ลูกน้องทางฝั่งที่เขาให้คอยเฝ้าที่หน้าบ้านของเธอและคอยตามติดชีวิตเธอ ก็ส่งรายงานมาในไลน์ ทั้งข้อมูลและภาพถ่าย เขาเลือกที่จะมองข้ามข้อมูลเหล่านั้นไปก่อน มือใหญ่กดเข้าไปดูรูปแอบถ่ายของเธอหลายรูปที่ลูกน้องส่งมาให้ ตั้งแต่เธอใส่ชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังเดินออกจากบ้านขึ้นรถไปเรียน รูปที่เธอเดินอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่มหาวิทยาลัย รูปที่เธอพักทานอาหาร รูปที่เธอเข้าห้องสมุด หรือรูปที่มีชายหนุ่มมากหน้าหลายตาเข้ามาพูดคุยกับเธออย่างสนิทสนม และแม่ตัวดีก็ยิ้มหวาน พูดคุยกับไอ้หนุ่มหน้าหล่อเหลานั้นอย่างสนิทสนมเช่นกัน รูปเหล่านี้ทำเอาเขาใจเต้นรัวแรง เลือดในกายหนุ่มแล่นพล่านทั่วร่าง คิ้วเข้มหนาขมวดเป็นปม ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพนั้นอย่างดุดัน มือใหญ่กำโทรศัพท์ในมือแน่น เขารู้สึกไม่พอใจที่แม่ตัวดี ชม้อยชม้ายชายตายิ้มหวานให้ผู้ชายพวกนั้น นี่เธอเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันแน่ ที่โสดนี่ไม่ใช่รักการเรียน แต่เป็นประเภทเก็บแต้มหรือชอบหว่านเสน่ห์ไปทั่วหรอกหรือ

นิ้วแกร่งปัดเลื่อนไปดูรูปต่อไปด้วยความหงุดหงิด แต่ก็ต้องยิ่งหงุดหงิดเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อภาพที่เหลือเหล่านั้นเป็นภาพที่เธอทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านเบเกอรี่สไตล์คาเฟ่ชื่อดัง กำลังส่งยิ้มหวานรับออร์เดอร์และเสิร์ฟขนมหวานสีสวยให้กับหนุ่มๆที่มันมองหน้าและร่างกายเธอตาเป็นมัน ก็ร้านแบบนี้ มันมีผู้ชายที่ไหนชอบเข้ากันบ้าง ถ้าไม่ใช่โดนแฟนลากมา แต่ที่เห็นนี่มีแต่ผู้ชายล้วน ทั้งมาเป็นกลุ่มและมาเดี่ยวๆ คงจะเป็นแฟนคลับของเธอทั้งนั้นสินะ แม่ดาวมหา’ลัย

เมื่อทนดูต่อไปไม่ไหว ก็เปลี่ยนมาเป็นอ่านข้อความแทน ยิ่งแล้วใหญ่ ก็ไอ้พวกลูกน้องตัวดีที่ให้ตามติดชีวิตเธอ เหมือนมันจะหลงประเด็นไปไกล เพราะสิ่งที่มันรายงานมา ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับที่เขาให้จับตาดูว่าพี่ชายของเธอมันจะติดต่อมาทางไหน หรือปฏิกิริยาของเธอมันเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเลย สิ่งที่มันรายงานมามันเหมือนเป็น FC คนหนึ่งที่ตามติดชีวิตดาราคนโปรดอย่างไรอย่างนั้น ไอ้พวกนี้ ไม่ได้เรื่อง เมื่ออ่านจนจบ ก็เลยต้องโทรไปด่าพวกมันเสียหน่อย โดยที่เขาเดินเลี่ยงออกมาคุยโทรศัพท์ที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น ไม่ให้รบกวนการนอนของน้องชายคนเล็ก ที่นอนอยู่ข้างๆ กัน

“ครับ นาย”

“นี่ฉันให้พวกนายไปทำอะไร กิต”

“ให้ส่งลูกน้องชุดหนึ่งเฝ้าหน้าบ้าน แล้วผมกับลูกน้องอีกชุด คอยตามดูเธอเอาไว้ แล้วถ่ายรูปรายงานครับ”

“อืม ไหนรายงานใหม่สิ ว่าวันนี้มีความคืบหน้าอะไรบ้าง”

“ตอนเช้าเธอออกไปเรียนด้วยการนั่งรถเมล์ พอไปถึงก็เจอกับเพื่อนๆในกลุ่มเธอครับ เป็นสาวๆสวยๆ แต่สวยน้อยกว่าเธอทุกคน ในกลุ่มมีประมาณ 5-6 คน แต่เหมือนจะมีคนที่สนิทที่สุด ชื่อว่า ปวีนา ครับ เป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทผลิตอาหารสำเร็จรูปชื่อดัง แล้ววันนี้มีหนุ่มๆคณะต่างๆแวะเวียนมาพูดคุยกับเธอ ท่าทางผมว่าน่าจะขายขนมจีบมากกว่า  เธอก็พูดจาดีและมีไมตรี รักษามารยาทกับทุกคน พอตอนเย็นเธอก็ไปทำงานพิเศษที่คาเฟ่ครับ ลูกค้าเยอะมาก มีทั้งคู่รักและหนุ่มๆ น่าจะเป็น FC ของเธอมากกว่า เพราะแต่ละคนมองเธอตาเป็นมันเลยครับ พอร้านปิด เธอก็กลับบ้าน ตอนนี้ก็ขึ้นบ้านปิดไฟนอนแล้วครับ”

“นี่นายตามติดชีวิตไอดอลกันอยู่หรือไง สิ่งที่ฉันต้องการคือ พี่ชายเธอติดต่อมาบ้างไหม ตอนไหน แล้วเธอมีปฏิกิริยาหรือแสดงอาการอย่างไร”

อ้าว อันนั้นพวกเขาก็รู้อยู่หรอกว่าต้องตามหาข้อมูลด้านนี้ แต่เห็นเจ้านายเขามองรูปถ่ายของเธอตาเป็นมันเมื่อวาน แววตาพึงพอใจสาวสวยคนนี้อย่างปิดไม่มิดขนาดนั้น แถมยังเอารูปถ่ายของเธอกลับบ้านไปด้วยอีกต่างหาก พวกเขาก็คิดว่าเจ้านายรูปหล่อ ตกหลุมเสน่ห์ของสาวสวยคนนี้เข้าเต็มเปาแล้ว เลยทำนอกเหนือหน้าที่นิดหน่อย เพื่อเอาใจให้เขาหายเครียดบ้าง

“ผมทราบครับ แต่วันนี้ แอบดูเธอมาทั้งวัน เธอไม่ได้รับสายใครเลยครับแล้วก็ยังดูใช้ชีวิตปกติ หน้าตาไม่ได้เศร้าหมอง หรือมีเรื่องกังวลอะไรเลยนะครับ เพราะปกติ ไอ้ณภัทรมันก็ไปทำงานต่างจังหวัด หายไปจากบ้านนานๆแบบนี้บ่อยๆ น้องของมันเลยไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งผิดปกติอะไร”

“อืม จับตาดูต่อไป”

“ครับ งั้นพรุ่งนี้ไป ผมไม่ต้องรายงานรูปถ่ายและกิจกรรมในชีวิตประจำวันของเธอแล้วใช่ไหมครับ ให้รายงานแค่เรื่องที่พี่ชายเธอติดต่อมาอย่างเดียวนะครับ”

ลูกน้องคนสนิทลองหยั่งเชิงถามเจ้านายดู และก็เป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ

“ก็เอาแบบเดิมนี่แหละ ไหนๆก็รายงานแล้ว เอาให้ละเอียดกว่านี้ก็ได้นะ เผื่อฉันจะเห็นตรงไหนที่มันผิดปกติ”

“ครับ นาย”

เอาเรื่องงานมาบังหน้า เจ้านายหนุ่มคาสโนวาผู้ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนมีความสำคัญนอกเตียงนอน บัดนี้เริ่มมีกลิ่นแปลกๆออกมาแล้วแฮะ