บทที่ 32 ยัดเยียด

“เธอกล้าตบหน้าฉันเลยเหรอณิชา”

“ฉันจะทำมากกว่านี้ ถ้าคุณยังดูถูกฉัน แล้วยัดเยียดในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำมาให้ฉันรับผิด”

“หึ กล้ามากนะ มานี่เลย”

เขากระชากเธอจนตัวลอย ก่อนกดเธอนอนราบบนเบาะ แล้วคร่อมกายลงทาบทับเธอ จมูกและปากก็ซุกไซ้ที่ซอกคอเธออย่างหื่นกระหายและรุนแรง ไม่ได้มีความปรานีให้เธอสักนิด

“ปล่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ