บทที่ 36 ถูกชะตา

“พวกแกกลับขึ้นออฟฟิศก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวฉันไปซื้อของก่อน แล้วจะตามขึ้นไป”

ณิชาเอ่ยบอกกับเพื่อนที่มาฝึกงานอยู่บริษัทเดียวกัน หลังจากทานอาหารกลางวันกันเสร็จ และเธอจะขอปลีกตัวไปซื้อของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย

“ให้ไปเป็นเพื่อนไหม”

ปวีนาเสนอตัวไปเป็นเพื่อน เพราะอีกไกลเหมือนกันกว่าที่เพื่อนของเธอจะเดินถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ