บทที่ 1 ฉันไม่หย่า
“ฉันไม่หย่า!” น้ำเสียงแหลมสูงที่ประกาศก้องสะท้อนไปทั่วห้องรับแขกหรูหรา นิรนาทยังคงยืนยันคำเดิมด้วยแววตาที่สั่นระริกไปด้วยความโกรธและความแค้น เธอต้องการให้เขาจมอยู่กับความทุกข์ทรมาน... ให้เหมือนกับที่เธอต้องเผชิญอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ความลับในอดีตที่เธอเพิ่งได้รับรู้มาว่า ปรเมศวร์ สามีผู้เย็นชาของเธอแอบไปชุบเลี้ยงเด็กสาวใจแตกคนหนึ่งเอาไว้ มันเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิง นิรนาทเหยียดยิ้มในใจอย่างสมเพช เด็กนั่นมีดีตรงไหนถึงเทียบกับภรรยาที่มีเกียรติอย่างเธอได้? ทั้งที่เธอแอบรักเขามาแสนนาน วาดฝันถึงชีวิตครอบครัวที่สวยหรูในวันที่มารดาบอกว่าจะให้แต่งงานกับเขา แต่ความจริงกลับเป็นฝันร้าย... เขาไม่เคยแสดงความรัก พอนานเข้าความว่างเปล่าบนเตียงนอนก็ทำให้เธอกลายเป็นคนเสียสติแบบนี้
“ได้คำตอบแล้วก็กลับไปสิ! ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ!” เธอตวาดไล่ชายหนุ่มที่ยืนจ้องหน้าเธอด้วยสายตาว่างเปล่า
“ผม-ต้อง-การ-หย่า” ปรเมศวร์ย้ำชัดทีละคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเย็นเยียบจนน่าขนลุก
“ฉันบอกว่าไม่หย่า! คุณไม่ได้ยินหรือไง!”
“คุณแน่ใจนะ?” เขาถามย้ำพร้อมก้าวเข้าไปหาหนึ่งก้าว
“แน่ใจ! แล้วคุณไม่ต้องเอาเรื่องคลิปบ้าบอนั่นมาฟ้องหย่าฉันหรอกนะ เพราะฉันไม่กลัว!” นิรนาทเชิดหน้าท้าทาย ทั้งที่ในใจเริ่มสั่นไหว
“ผมฟ้องแน่... ถ้าคุณยังยื้อไม่เลิก” ปรเมศวร์โต้กลับเสียงแข็ง เขาหมดความอดทนเกินกว่าจะนับครั้งที่เขาจับได้ว่าภรรยาออกไปทำตัวเหลวแหลกข้างนอก ความอดกลั้นของลูกผู้ชายมันขาดสะบั้นลงแล้วในวันนี้
“ถ้าคุณฟ้อง ฉันก็จะบอกศาลว่าคุณละเลยหน้าที่สามี!”
“คุณก็รู้ว่าที่ผมละเลยคุณ... มันเป็นเพราะอะไร!”
“เพราะอะไรล่ะ พูดมาสิ!” นิรนาทแผดเสียงแข่งกับความเงียบ “ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณนั่นแหละ! คุณไม่เคยทำหน้าที่สามี แต่กับอีเด็กนั่น... คุณคงแทบจะกระโจนเข้าใส่ล่ะสิ!”
“อย่าให้ผมต้องพูดมันออกมาเลยนะมิ้น...” ปรเมศวร์ถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยหน่าย เขาจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความเวทนาปนรังเกียจ
“ทำไม? คุณคงคิดว่าฉันสำส่อนมากใช่ไหมถึงไม่ยอมแตะต้องฉันน่ะ!” นิรนาทแสยะยิ้มร้าย “แต่คุณลืมย้อนดูตัวเองไปหรือเปล่าเมศวร์ ว่าที่ผ่านมา... ตัวคุณเองก็สำส่อนไม่แพ้ฉันหรอก!”
“งั้นก็ลองดู ว่าคุณกับผมใครมันจะติดโรคก่อนกัน!”
คำตอกกลับของสามีทำเอานิรนาทหน้าชา มือบางสั่นเทาด้วยความโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
“คุณเมศวร์!”
“ดีนะที่ผมไม่มีลูกกับคุณ” ปรเมศวร์ก้าวเข้าหาเธอจนเงาของเขาพาดทับร่างบาง
“ไม่เช่นนั้นผมคงสงสารลูกเพราะคลิปของคุณ เพราะแม่แย่ ๆ อย่างคุณ”
ชายหนุ่มระบายความอัดอั้นออกมาทั้งหมด ภาพของภรรยาที่ออกเที่ยวกลางคืน ควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้ามานอนที่คอนโดประจานตัวเองไปวันๆ มันทำให้เขาเอือมระอาจนถึงที่สุด
“เราหย่ากันให้จบๆ เถอะมิ้น ผมขอร้อง...” น้ำเสียงเขาลดระดับลงคล้ายอ้อนวอน
“คุณจะหย่าฉันเพื่อไปแต่งงานกับมันล่ะสิ!”
“ผมไม่ได้ติดต่อกับเธอแล้ว!” ปรเมศวร์ตะคอกกลับ พลอยนภัสหายตัวไปทันทีที่รู้ว่าเขาต้องแต่งงาน เธอหายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่นิดเดียว
