บทที่ 39 กับดักความหวาน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับแสงสีทองเรืองรองที่ค่อยๆ โลมไล้ขอบฟ้า ขับไล่ความมืดมิดให้จางหายไป ทว่าในบ้านหลังใหญ่กลับไม่ได้เงียบสงบอย่างที่เคยเป็น เมื่อประตูไม้สักบานหนาของห้องนอนใหญ่ถูกทุบเสียงดังโครมครามจนเจ้าของห้องต้องสะดุ้งตื่น

“อรุณสวัสดิ์...สาวน้อย” ปรเมศวร์ในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงรีบสาวเท้าม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ