บทที่ 41 จิ๊กซอว์ที่ขาดหาย

จังหวะที่คลื่นลูกใหญ่ซัดเข้ามา ปรเมศวร์แกล้งทำเป็นเซเล็กน้อย ส่งผลให้ร่างบางต้องโถมตัวเข้าหาและโอบกอดแผ่นหลังแกร่งไว้แน่นขึ้น มือหนึ่งของเธอเกาะไหล่เขา ส่วนอีกมือเอื้อมไปโอบกอดหนูนาไว้จากทางด้านหลัง ราวกับจะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางเสียงหัวเราะที่สอดประสานกับเสียงคลื่น เป็นภาพครอบครัวที่สมบูร...