บทที่ 60 ศัตรูตัวร้าย

ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วหน้าห้องฉุกเฉิน มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ ของณัฐกานต์และเสียงฝีเท้าของพยาบาลที่เดินผ่านไปมา เจตนิพัทธ์ยืนพิงผนังเย็นเยียบ ดวงตาคมกริบจ้องมองบานประตูที่ยังคงปิดสนิทด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแคลงใจ

“ทำไมเพื่อนคุณถึงยอมให้คนพวกนั้นกลั่นแกล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ