บทที่ 61 เป็นห่วงจริง ๆ

“ฉันยินดีด้วยนะพัช ในที่สุดแกก็หาทางเขี่ยแม่นั่นออกไปจากทางได้เสียที” ติ๊กกี๋เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มแสยะพลางยกแก้วขึ้นชนกับเพื่อน

“หึ! ยังหรอก นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นแหละ” นภัสสรแค่นยิ้ม แววตาฉายความริษยาอย่างปิดไม่มิด

“แต่น่าเสียดายชะมัดที่วันนี้มันเสือกดวงแข็ง เพราะมีคนมาช่วยมันไว้ได้ทัน ไม่อย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ