บทที่ 87 เดิมพันด้วยมารยา

“ใจเย็นๆ สิวะ กูยังไม่เสร็จ!” ชายบนร่างตวาดกลับพลางโหมเอวหนาเข้าใส่ร่องสวาทที่บอบช้ำอย่างรัวเร็ว จนกระทั่งมันคำรามออกมาสุดเสียงและปลดปล่อยความโสโครกเข้าสู่ร่างกายของเธอเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่ทราบได้

ความเจ็บช้ำน้ำใจแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก... เธอไม่น่ามาเจอกับผู้ชายที่อำมหิตอย่างฉายดนัยเลย ทำไมชีวิตเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ