บทที่ 34 กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

หญิงสาวรีบเดินเข้าไปแล้วได้ยินเสียงภูตะวันหัวเราะออกมาแต่ไกล พอเปิดประตูบ้านเข้าไปภาพที่เห็นทำเอาตัวเธอชาเพราะลูกชายกำลังนั่งต่อเลโก้อยู่กับภูผาด้วยท่าทางสนิทสนมและดูเหมือนเด็กชายจะสนุกสนานจนลืมทักทายเธอเหมือนทุกครั้ง

“ตะวันครับแม่กลับมาแล้ว”

“แม่มาแล้วเหรอครับ” เด็กชายหันมามองแต่ไม่วิ่งเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ