บทที่ 38 ก็พี่หิว nc

นอกจากจะไม่ปล่อยตามที่เธอบอกแล้วแขนของภูผาที่กอดไว้ก็เริ่มรัดแน่นขึ้นฝ่ามือร้อนลากไปตามสะโพกกลมกลึงนวดเบา ๆ จนคนที่นั่งอยู่บนตักรู้สึกถึงกระแสไฟที่แล่นไปทั่วร่างกาย

“พี่ภูอย่านะคะ”

“ถ้าไม่อยากให้พี่ทำอะไรตรงนี้ก็ไปในห้องกับพี่ได้ไหม พี่คิดถึงนัชชามากนะ ตั้งแต่คืนนั้นพี่ก็รู้เลยว่าเรายังไม่หายคิ...