บทที่ 18 ต้นเหตุ

- บ่ายสามโมงวันต่อมา –

ท่อนแขนแกร่งวางพาดไปที่เอวบางของคะนิ้งโดยที่ทั้งคู่ยังคงนอนตระกองกอดกันอย่างอบอุ่นอยู่บนเตียงนอนนุ่มหลังใหญ่ ทั้งสองร่างผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสม่ำเสมอ และคงไม่ต้องถามว่าทำไมบ่ายสามโมงแล้วคนทั้งคู่ถึงยังไม่ตื่นสักที

เพราะว่ามาเฟียหนุ่มอาจจะคลั่งไคล้เธอจนมากเกินไปจนทำให้ร่างกายข...