บทที่ 30 ปิดบัง

เสียงคุยกันงุ้งงิ้งดังเข้ามาจากนอกห้องปลุกให้มาเฟียหนุ่มตื่นขึ้นเพราะเสียงหัวเราะอันดังของกลุ่มคนข้างนอก เขากวาดมือไปข้างกายของตัวเองแต่ไม่พบกับคนตัวเล็กที่ควรจะนอนหมดแรงอยู่ข้างๆ ไทเลอรีบลืมตาขึ้นทันทีแล้วหันหน้าไปมองตำแหน่งที่คะนิ้งควรจะนอนอยู่

"บ้าฉิบ! โดนไปขนาดนั้นยังเดินได้อีกเหรอวะ"

มาเฟียหนุ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ