บทที่ 45 จริงจัง

ไทเลอหยัดกายลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูงเขายื่นมือไปข้างหน้าให้คะนิ้งจับเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างก็จับสายจูงของยักษ์เล็ก ยักษ์ใหญ่เอาไว้ แล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที เขาไม่เคยรู้สึกสงบใจได้ดีแบบนี้มาก่อนในชีวิต

"พายักษ์เล็ก ยักษ์ใหญ่ไปเดินเล่นหน่อยไป"

มือหนายื่นสายจูงไปให้คนสวนก่อนจะเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ