บทที่ 57 นิดนึงพอ NC+++

ภายในห้องหอมีแต่ความเงียบกับรอยยิ้มของสองสามีภรรยาโดยที่ตอนนี้ทั้งเขาและเธอนั่งอยู่ตรงขอบเตียงไทเลอนั่งพิงไหล่มนของคนตัวเล็กเอาไว้ สองมือจับประสานกันเอาไว้หลวมๆ เขาใช้เวลาสักพักก่อนจะหันไปหาคะนิ้งมองเธอแล้วทำตาปริบๆ

"แบบนี้พี่ก็อดละสิ"

"ดะ ... เดี๋ยวนะคะ ที่เงียบไปนี่คือกลัวอดเหรอ"

"ป๊าววว"

มาเฟียหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ