บทที่ 17 ตบรางวัล

"ตบรางวัลให้เด็กรู้จักทำมาหากิน" เขากระซิบเสียงพร่า สองแขนตวัดรัดเอวคอดของฉันไว้แน่น บังคับให้สะโพกของฉันบดเบียดลงบนหน้าตักที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ

'รางวัลบ้าอะไรกัน! เก้าอี้ผู้บริหารตัวละเป็นแสนนี่มันออกแบบมาให้นั่งซ้อนตักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ้าเกิดสปริงมันหักขึ้นมา เขาจะหักค่าซ่อมจากเงินเดือนฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ