บทที่ 20 สัญลักษณ์ตัว Z

เขาเร่งจังหวะให้เร็วและลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก แรงอารมณ์โหมกระหน่ำราวกับพายุทอร์นาโดที่กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากลอง ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงเรือใบลำเล็กที่ถูกคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำจนหาทิศทางไม่เจอ ทำได้เพียงเกาะเกี่ยวเขาไว้เป็นที่พึ่งพิงสุดท้าย

'ระบบประมวลผลล่ม... สมองส่วนคำนวณตัวเลขข...