บทที่ 25 บทลงทัณฑ์

เพิ่งจะก้าวพ้นประตูลิฟต์ส่วนตัวเข้ามาในเพนต์เฮาส์ เสื้อโค้ทสูทสั่งตัดตัวใหญ่ที่คลุมร่างฉันไว้ก็ถูกกระชากออก แล้วเหวี่ยงทิ้งลงบนพรมเปอร์เซียอย่างไม่ไยดีราวกับเป็นแค่เศษผ้าขี้ริ้ว

"บอสคะ! เสื้อตัวนั้นมันแพงนะ" ฉันร้องโวยวายด้วยความเสียดาย ทว่าเสียงของฉันก็ถูกกลืนหายไปในลำคอทันที

ทว่ากู้ฉือเจิงไม่เปิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ