บทที่ 31 งานเข้าแล้ว

เขาปล่อยข้อมือฉันให้เป็นอิสระ เพื่อเลื่อนมือลงไปจัดการกับปราการชิ้นสุดท้ายของตัวเอง เสียงปลดหัวเข็มขัดโลหะดังกริ๊กเบา ๆ ท่ามกลางความเงียบ ตามด้วยเสียงฟันซิปที่ถูกรูดลงอย่างรวดเร็ว ทำเอาหัวใจฉันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

ความแข็งแกร่งร้อนผ่าวที่แนบชิดอยู่บริเวณหน้าขาเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดว่า เครื่อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ