บทที่ 40 หนีไม่พ้น

ฉันซดน้ำซุปหมาล่าดังซู้ด ก่อนจะตวัดสายตาไปมองลูกสมุนเบอร์หนึ่ง

"บ่นเป็นตาแก่ไปได้ ใช้ฝีมือสิยะ สมัยก่อนฉันใช้คอมพิวเตอร์ประกอบเองจากอะไหล่เชียงกง ยังแฮกทะลุไฟร์วอลล์ของ..." ฉันชะงักคำพูดที่เกือบจะหลุดปากเรื่องความหลังเจ็ดปีก่อน รีบกลืนมันลงคอไปพร้อมกับลูกชิ้นปลา

"เอาเป็นว่า แกช่วยฉันสร้างทางเบี่ยง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ