บทที่ 41 เถียงข้าง ๆ คู ๆ

"ใครอนุญาตให้เธอหนีออกจากกรง... หืม?"

ลูกชิ้นเนื้อวากิวเกรดพรีเมียมที่เพิ่งลวกสุกกำลังดี ร่วงแหมะออกจากปากฉัน หล่นลงไปกลิ้งขลุก ๆ อยู่บนพรมเน่า ๆ ใต้โต๊ะพับญี่ปุ่น

‘หมดกัน... วากิวคำละร้อยหยวนของฉัน แต่เดี๋ยวก่อน ตอนนี้ชีวิตฉันน่าจะร่วงหล่นลงพื้นยิ่งกว่าลูกชิ้นนั่นอีก ไอ้ตู้เอทีเอ็มผีสิงตามกลิ่นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ