บทที่ 94 ผมรักคุณ

เวลาล่วงเลยผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่อาจประเมินได้ในห้องพักของหลุมหลบภัยที่ไร้หน้าต่างและแสงตะวันแห่งนี้ มีเพียงอุณหภูมิอบอุ่นจากเครื่องปรับอากาศและจังหวะการเต้นของหัวใจใต้แผ่นอกแกร่งที่ฉันกำลังหนุนซบอยู่เท่านั้น ที่เป็นเครื่องยืนยันว่าเราทั้งคู่ยังมีชีวิตรอดจากพายุอารมณ์อันบ้าคลั่งที่เพิ่งพัดผ่านไป

กลิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ