บทที่ 10 ไม่เคยพอ

ฉันเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อไบรอันค่อยๆ ลูบไล้ไปยังจุดกลางกายที่ไร้ขนปกคลุม การกระทำของเขามักทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้องอยู่เสมอ

“ขนาดโดนฉันเอาอยู่บ่อยๆ แต่ตรงนั้นของเธอยังสีชมพูเหมือนเดิมเลยนะ”

ใบหน้าเห่อร้อนเมื่อเห็นสายตาของคนตัวโตที่มองจ้องตรงนั้นไม่หยุด

“คนเจ้าเล่ห์! ห้ามมองตรงนั้นนะ”

“ยังจะต้องอาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ