บทที่ 20 เรียกให้ไปหา

“นินลา!”

คนตัวเล็กแหงนหน้าขึ้นไปมองเมื่อได้ยินเสียงเรียกของใครบางคน 

คิ้วเรียวขมวดปมเข้าหากันด้วยความงงงวยเมื่อเห็นว่าเป็นลีที่มาใหม่

“มายืนตากฝนทำไมตรงนี้ รีบไปขึ้นรถเดี๋ยวฉันไปส่ง”

“…..” เธอยังคงยืนนิ่งเพราะสับสนว่าลีตามมาที่นี่ได้ยังไง เพราะทางกลับบ้านของลีมันคนละเส้นทางกัน

“ถ้าเธอไม่ยอมไปกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ