บทที่ 25 ช่วยสอน

วันต่อมา…

“ขอนั่งด้วยคนนะจีน” ฉันกระพริบตาปริบๆ มองหน้าจีนเพื่อนสาวต่างคณะ พลางหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ เธอซึ่งมันมีที่ว่างอยู่พอดี 

จีนเป็นเด็กเนิร์ดที่ตัดผมหน้าม้าใส่กระโปรงยาว ใส่แว่นหนาเตอะ โดยบุคลิกของเธอต่างจากฉันอย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้เป็นคาบวิชาที่ต้องเรียนรวมกับนักศึกษาสาขาอื่น ๆ จำนวนหลายสิบคน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ