บทที่ 30 ฝากรอย

“นินลา นินลา!” ฉันขยับบิดตัวไปมาด้วยอาการงัวเงียเมื่อได้ยินเสียงไบรอัน หลังจากที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างสนามบาส

งานอดิเรกเวลาเลิกเรียนของฉันก็คือมานั่งเฝ้าผู้ชายแข่งบาสหรือไม่ก็เตะบอล แต่มันไม่ใช่ความเต็มใจอะไรหรอกนะ เป็นเพราะโดนไอ้ฝรั่งขี้นกมันลากให้มานั่งเฝ้าด้วยต่างหาก

“อื้ออ~” ฉันยกมือขึ้นลูบหน้าพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ