บทที่ 52 หิรัญ-นิริน 2

“น้องรินคะ…”

ติ๊ด! คนตัวเล็กรีบกดปิดโทรศัพท์ด้วยความลนลานเมื่อได้ยินเสียงผู้เป็นแม่ดังมาแต่ไกล

“คะ…คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ?” 

“ทำรายงานเสร็จกันหรือยังคะ?” นับดาวยิ้มให้สาวน้อยทั้งสองอย่างใจดี นิรินมักจะพาเพื่อนคนสนิทมาค้างที่บ้านของเธอประจำ เลยทำให้เอ็นดูวดีเหมือนลูกเหมือนหลานแท้ๆ คนนึง

“ใกล้เสร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ