บทที่ 88 หิรัญ-นิริน 38

โรงพยาบาล…

“เป็นยังไงบ้างนิริน” 

ดวงตากลมโตค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองด้วยอาการสะลึมสะลือก่อนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นยาคละคลุ้งที่ลอยตลบอบอวลอยู่รอบตัว

“โอเคค่ะคุณย่า หนูไม่ได้เป็นอะไรแล้ว” นิรินตอบกลับผู้เป็นย่าด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เธอรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นว่าย่ากำลังนั่งร้องไห้เกาะขอบเตียง “คุณย่าร้อง...