บทที่ 8 ตอนที่8 ตัดผมทรงพระ
ร้านไอศกรีม
"กูเลี้ยงมึงแล้วนะหายงอนได้ยัง" เหมยลี่ถามจิม
"ผมกูจะขึ้นทันเปิดเรียนมหาวิทยาลัยหรือเปล่า เซ็ง"
"ดีออกผู้นำแฟชั่น"
"แฟชั่นบ้านมึงสิอีหมวย! ทรงเดียวกับหลวงพ่อ"
"โอ๊ยยย ก็กูเลี้ยงไอศกรีมมึงแล้วถ้วยตั้งหลายบาท กูขอโทษแล้วไงกูไม่ได้ตั้งใจ"
"ใครอยู่กับมึงนี่ฉิบหายทุกคน!"
ระหว่างที่พูดคุยกันเพื่อนสาวอีกคนก็เดินมาถึง ซินทำหน้างงก่อนจะซัดตัวนั่งลงพูดกับจิม "บวชตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมไม่ส่งซองไปเชิญกู"
"พระบ้านมึงมีคิ้วเหรออีซิน?!!"
"อย่าบอกว่าทรงผมใหม่.."
"มึงถามอีเหมยสิ ทะเลาะกับช่างตัดผมจนไถหัวกู สรุปแก้ก็ไม่ได้ต้องโกนทิ้ง"
"เชี่ยยยย ฮ่าๆ"
ใครเห็นก็เป็นต้องขำ แม้จะเป็นความไม่ตั้งใจ แต่เหมยลี่ก็ยังรู้สึกผิดภายในใจ พยายามเลี้ยงปลอบใจจริงทุกอย่าง ไม่ว่าจะขนมหรือข้าวของเสื้อผ้า
"นี่..พวกมึงมาสัญญากันไหม" จิมพูดขึ้น "ห้ามมีแฟนตอนเรียนปีหนึ่ง โดยเฉพาะอีซินหน้าตาดีสุด"
"แล้วทำไมถึงมีแฟนตอนเข้าปีหนึ่งไม่ได้"
"เพราะมันเพิ่งเริ่มต้นต้องมีเพื่อนฝูงไว้ก่อน สมมติว่าใครคนใดคนหนึ่งมีแฟน แล้วเพื่อนยังไม่มี เพื่อนก็เหงาสิเพื่อน"
"ฮะ?"
"ไม่รู้แหละห้ามมีแฟนตอนเรียนปีหนึ่ง เรามาจับมือทำสัญญากันเดี๋ยวนี้เลย"
ชายร่างอรชรยื่นมือก่อนที่ข้างซ้ายจะเป็นซินยื่นมือไปจับกับเหมยลี่
"กูขอถาม" เหมยลี่ยกมือ จิมตอบกลับ "ถามมา"
"กูงงตอนเพื่อนมีเพื่อนอะไรเนี่ย"
"โอ๊ยยย เอางี้ สัญญาของเราคือ..ห้ามมีแฟนตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง"
"แล้วถ้าคนหล่อมาจีบกูล่ะ"
"อย่าฝันค่ะ ตาชั้นเดียว หมวยกะโหลกกะลาอย่างมึงไม่มีใครเขาอยากได้หรอก อยู่ด้วยก็ซวย"
สักพักเหมือนจะมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาพลางยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับซิน
"ขอโทษครับพี่ชื่อโทนี่ ขอเบอร์น้องได้ไหม" ซินทำหน้างงแต่ก็รีบเอาโทรศัพท์มากดหมายเลขเบอร์โทร
"ชื่อซินนะคะ"
"เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยหรือว่ามอปลายครับ"
"กำลังจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ"
"ดีจัง วัยกำลังโต แถมน่ารักอีกด้วย"
พูดกับชายหนุ่มก็เดินจากไป ปล่อยให้จิมกับเหมยลี่งุนงงพลางหัน ขวับ มาจ้องหน้าเพื่อน
ซินรู้ตัวจึงบอกกล่าว "เรื่องห้ามมีแฟนกูขอเลื่อนไปก่อนได้ไหม"
หวุ่วววว
สรุปสัญญาเป็นโมฆะ ซินที่รูปร่างหน้าตาสะสวยย่อมเป็นที่ดึงดูดใจ ส่วนเหมยลี่แม้จะน่ารักแต่กลับกระโตกกระตากไม่เรียบร้อย
เวลาผ่านไปช่วงเย็น
ร้านขายของชำ
"ลื้อไปไหนมาอาเหมยลี่" เสียงดุดันของพ่อถาม
"ไปส่งจิมมันตัดผมมา"
"แล้วมันไม่มีมือมีตีนเดินไปเองหรือไง ไม่มีใครมาช่วยจัดเรียงของลูกค้าก็เยอะ"
"โอ๊ยยยเตี่ย ทำไมไม่สั่งให้เฮียมังกรมาช่วย มันก็นอนอยู่ข้างบนไม่ใช่หรือไง"
"เมื่อคืนมังกรไปวันเกิดเพื่อนกลับมาดึกดื่นจะปลุกเดี๋ยวก็ปวดหัวกันพอดี"
ตัวเล็กได้แต่ถอนหายใจ สังคมคนจีนส่วนมากรักลูกชายอีกทั้งตามใจทุกอย่าง ผิดกับลูกสาวอย่างเธอที่ได้แต่ออกคำสั่งให้ทำงาน
"วันนี้มีไข่ลูกเขยกับผัดผักกาดดอง" แม่จัดเตรียมของ "อาเหมยลี่ไปเรียกพี่ชายลื้อมากินข้าว"
"ทำไมต้องเป็นหนูตลอด"
"ลื้อเป็นน้องก็ต้องสนใจดูแลพี่ชายสิ"
"มันโตเป็นควายแล้วม๊า"
"ห้ามเถียง! ไปเรียกอามังกรลงมา"
เหมยลี่ทำหน้าบูดบึ้งเดินย่ำเท้ากระแทกเคาะเรียกพี่ชาย หลังจากกินข้าวเย็นกันเสร็จก็แยกย้าย เหลือเพียงลูกสาวคนเดียวที่ต้องเก็บของล้างจาน
"น่าเบื่อ!!" เสียงพูดแผ่วของเหมยลี่
ผับSss
สถานที่บันเทิงย่านสุขรื่นรมย์ใกล้เมือง เป็นแหล่งรวมตัวของพวกวัยรุ่นและวัยหนุ่มสาว
วันนี้โด่งนัดเจ็ตมาเที่ยวสังสรรค์ตามปกติ
"กูมีเซอร์ไพรส์ให้มึงด้วยนะ" โด่งกระซิบกระซาบ
"เซอร์ไพรส์ห่าอะไรอีก..กูเพิ่งเลิกกับแฟน อย่าบอกว่าหาผู้หญิงมาให้กู"
"ไม่ใช่แบบนั้นเว้ยยยย"
"แต่หน้ามึงโคตรมีเลศนัยเลย"
"รอก่อนกำลังมา"
เพียงชั่วครู่ สายตาทุกคนต่างจับจ้องไปยังประตูหน้า สาวสวยหลายคนเดินเรียงรายเข้ามา หยุดอยู่ที่โต๊ะของโด่งฝั่งโซฟามุมขวา
"ไหนๆมึงก็โสดแล้วเรามาจัดหนักจัดเต็มกันดีกว่า" โด่งเลิกคิ้วให้เพื่อนสนิท "สวิงแก้เซ็งกัน"
"มึงนี่..."
"ไม่สน?"
"โคตรเป็นเพื่อนรักที่รู้ใจ"
"แน่นอนอยู่แล้ว โสดทั้งทีแต่อย่าหยุดใช้เอว"
