บทที่ 11 ตอนที่6.1หน้าที่ของคุณ1
ตอนที่6 หน้าที่ของคุณ
"นั่งตักคุณ?"
"หรือจะนั่งตักแดน ก็เลือกเอา"
ภารดีจ้องลึกยังนัยน์ตาสีดำสนิทของหมอแสง แววตานิ่งๆ กับใบหน้าที่ไม่แสดงถึงอารมณ์ใดทำเอาเธอไปต่อไม่ถูก
เขาไม่ได้กวนประสาท ไม่ได้ข่มขวัญ แต่เขาพูดจริงว่าถ้าเธอเลือกนั่งตักแดน เขาก็ไม่ว่าอะไร
ภารดีมองไปยังชายหนุ่มผิวสองสี รูปร่างใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่นแล้วก็ต้องกลืนน้ำลาย หากเธอไปนั่งบนตักนั้น มันจะน่าหวาดกลัวขนาดไหนกันเชียว
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอนั่งกับพื้นดีกว่า อ๊ะ!"
แค่ขยับตัวจะนั่งลงกับพื้นก็มีมือหนึ่งกระชากตัวเธอให้ล้มลงนั่ง ไม่ใช่บนพื้นอย่างที่ตั้งใจ หากแต่เป็นบนตักอุ่นๆ ของ...
"คุณแสง!"
"เงียบ" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหลัง พร้อมกับลมหายใจที่เป่ารดต้นคอ
ภารดีขนลุกเกลียว เกร็งตัวทันทีที่ถูกฝ่ามือหนาคว้าหมับที่ข้างเอว สัมผัสจากชายหนุ่มชวนให้ใจเต้นตึกตัก ยิ่งมือนั้นเคลื่อนมาถูกสะโพก ภารดียิ่งใจสั่นสะท้าน นึกไปถึงวันนั้นในห้องตรวจ
ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ นายจ้างของเธอจะเป็นเขา คุณหมอสูตินรีที่ได้สำรวจแตะต้องน้องสาวของเธอไปทั่วทุกจุด
แถมยังเป็นนิ้วอุ่นๆ ของเขาเองที่สัมผัสเข้าลึกถึงจุดที่ทำเธอร้องครางจนเสียอาการมาแล้ว
หญิงสาวเหลือบมองมือที่จับสะโพกเธอไว้ คนอะไรนิ้วเรียวยาวดั่งเล่มเทียนมิต่างกับผู้หญิง แถมปลายเล็บก็ถูกตัดจนสั้น ดูสะอาดสะอ้านชวนมอง
นี่น่ะหรือ นิ้วมือของหมอที่เพิ่งสอดเข้าในตัวเธอ คิดแล้วก็คอแห้งผาก เขินขึ้นมาทันใด
"โอ๊ะ คุณแสง!"
"นั่งให้มันดีๆ สิ จะโยกตัวทำไม" เขาบ่นเธอเสียงแข็ง มือก็ยึดจับเอวไว้แล้วดึงตัวเธอเข้ามาชิดกับตัวเขามากขึ้น
แผ่นหลังภารดีพิงเข้ากับอกแกร่ง ความร้อนจากกายเขาแผ่มาถึงตัวเธอ ต่อให้ภายในห้องผู้โดยสารนี้จะหนาวเหมือนขั้วโลกเหนือ ภารดีก็คงรู้สึกอุ่นมากกว่าหนาวอยู่ดี เผลอๆ อาจจะร้อนคล้ายถูกไฟสุมกายเลยก็เป็นได้
เหตุผลที่ภารดีรู้สึกอย่างนั้น ก็เพราะตอนนี้ อะไรๆ ที่อยู่ตรงเป้ากางเกงของเขา ดันสัมผัสแก้มก้นของเธอเข้าพอดิบดี
"อีกนานไหมคะกว่าจะถึง"
"ถามทำไม"
"คือฉัน... เอ่อฉัน..."
"ปวดฉี่เหรอ"
คำถามของเขาทำเอาลูกน้องสี่ห้าคนหันมามอง เสียงของหมอแสงราวกับผู้ใหญ่คุยกับเด็ก เขาทำเหมือนไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่เด็กอย่างเธอนี่สิ สุดจะขายหน้านัก!
"คุณแม่บ้าน คุณนี่กระเพาะปัสสาวะไวจังนะ ถูกอะไรกระตุ้นเข้าหน่อยก็ปวดฉี่แล้ว"
"คุณแสงพูดอะไรคะ!"
ภารดีอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เธอเขินแทบตาย ส่วนคนพูดน่ะหรือหน้านิ่งเฉยไม่เปลี่ยนสีไปจากเดิม
"ถ้าปวดฉี่เดี๋ยวจะพาไป"
"ไม่ค่ะ ไม่ได้ปวด" ภารดีรีบปฎิเสธ "ฉันแค่เมื่อย"
"เมื่อย?"
"ค่ะ ตอนนี้เมื่อยเอวมาก นั่งไม่ค่อยถนัดเลย"
"แล้วใครใช้ให้เกร็งตัวล่ะ ปล่อยตามสบายสิ ตัวแค่นี้ไม่ทำให้ขาผมหักหรอก แต่ถ้าทำให้อย่างอื่นตื่นก็ว่าไปอย่าง"
"!!!"
ภารดีอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดจาเหมือนพวกเพลย์บอยออกมาได้ ยิ่งเธอเผลอหันไปสบตาเขาเข้า ใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้ไม่ถึงคืบก็เล่นทำหัวใจเกือบวาย
จริงอยู่ไม่มีใครปฎิเสธได้หรอกว่าไม่ชอบคนหล่อ แต่คนหล่อเช่นหมอแสงคือบุคคลเดียวที่ภารดีคิดว่าไม่ควรหลงใหล
หมอแสงเป็นผู้ชายที่ดูลึกลับมาก แถมยังเป็นคนคาดเดาอารมณ์ยาก
แม้กระทั่งในตอนนี้ ถึงใบหน้าเขาไม่แสดงอารมณ์ใดก็จริง แต่มือที่จับเอวเธอสิ นิ้วโป้งคอยแต่จะไล้คลึงเนื้อเธออยู่อย่างนั้น
เขาชอบทำสิ่งที่สวนทาง ทำให้คนสับสน เหมือนอย่างในห้องตรวจ
แววตาเฉยชา แต่การกระทำเร่าร้อนดั่งชายหนุ่มกลัดมัน
ภารดีพยายามไม่คิดว่าหมอแสงกำลังล่วงเกินเธออยู่ พยายามคิดให้มากเข้าไว้ว่าเขาก็แค่จับยึดตัวเธอไม่ให้ตก
แต่ทว่า...ยิ่งนั่งนานๆ บางอย่างกลางกายเขากลับดุนดันก้นเธอมากขึ้น มันมากเสียจนรู้สึกได้ว่า ของส่วนนั้นของเขา...ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อรอเวลาปลดปล่อย
แย่แล้วสิ สิ่งที่เธอคิดกำลังกลายเป็นจริงเมื่อไปถึงเกาะดาวฤกษ์แล้วสินะ
งานบนเตียง
นั่นล่ะ หน้าที่หลักของเธอ!
+++
ดูค่ะดู ดูนังคุณหมอพูดแต่ละอย่าง ไรท์เสวแทนน้องนู๋เลย 555🤣🤣
