บทที่ 3 ตอนที่2.1หมอคะ ฉันอึดอัด! 1
ตอนที่2
เพราะคำว่า 'ผมจะทำให้เสร็จเอง' ภารดีถึงกับขนลุกเกลียว ใช่ว่าเธอกลัวน้ำเสียงเย็นเยือกที่คล้ายก้อนน้ำแข็งนั่น แต่เธอกลัวความหมายอันลึกซึ้งของคำนั้นต่างหาก
เสร็จ...จะแปลเป็นอะไรไปได้ล่ะ หากไม่ใช่เรื่องอย่างว่า
จะหาว่าเธอคิดลึกเก่งก็ได้ ก็ท่าทางการพูดกับนัยน์ตาทอประกายแปลกๆ คู่นั้นมันทำให้เธออดคิดเรื่องต่ำกว่าเอวเสียไม่ได้
อย่างว่าล่ะ เขาคือหมอที่จะตรวจภายใน เรื่องพรรค์นี้คงไม่กระดากปากที่จะพูดกับผู้หญิง
แต่เธอ...ซึ่งเป็นคนฟังกลับต้องมาหน้าแดงก่ำเพราะคิดเลยเถิดไปถึงเรื่องเสร็จๆ เทือกนั้น
"ถ้าพร้อมแล้วก็นอนลง อ้าขาให้กว้าง"
"ต้องกว้างแค่ไหนคะ"
ภารดีไม่มีเจตนาจะกวนคุณหมอ แต่เพราะไม่รู้จริงๆ และพอเธอถามเหมือนอย่างคนโง่ คนออกคำสั่งก็หันมองมา สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่เธอซึ่งนอนอยู่บนเตียงตรวจแบบเก้ๆ กังๆ
"ไม่เคยตรวจหรือไง"
เขาบ่นมา แต่มือก็คว้าจับข้อเท้าเธอไว้ก่อนจะยกขึ้นมาพาดไว้บนขาหยั่งทั้งสองด้าน มือของคุณหมอนุ่มมาก แถมยังอุ่นเสียจนเธอสะดุ้งด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดในอก
"อย่าเกร็ง ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่กับแฟน"
"คะ?"
"ตกใจอะไร"
ภารดีผงกศีรษะขึ้นมองคุณหมอ เธองงมากที่เขาพูดอย่างนั้น
"เอ่อคือ...ตรวจภายในมันเหมือนอยู่กับแฟนยังไงเหรอคะ"
สายตาคนต้องตอบตวัดมองเธอ แววตาที่ยากจะหยั่งรู้ถึงอารมณ์ได้จ้องเธอนิ่ง และเพราะเจอเขาทำอย่างนั้นภารดีก็เกิดหายใจติดขัดขึ้นมาเสียดื้อๆ
"การตรวจภายในก็เหมือนถูกผู้ชายสอดใส่ ถึงบอกไง มันจะเจ็บถ้าคุณเกร็ง"
!!!
เจอคำตอบนี้เข้าไปภารดีถึงกับคอแห้งผาก แม้คำพูดของเขาจะออกมาอย่างสุภาพ แต่ความหมายมันหยาบโลนเกินกว่าสาวอย่างเธอจะรับไหว สุดท้ายความเขินก็แล่นประจานขึ้นมาตามผิวหน้าให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอนั้นเขินแทบตายขนาดไหน
"เอาล่ะ เสียเวลามามากแล้ว อ้าขาออกกว้างอีกหน่อย แล้วก็..." หมอหนุ่มเว้นวรรคคำพูดเพื่อปรายตาขึ้นมองดูสีหน้าของเธอ "อย่าขมิบแรง เพราะมันจะรัดเครื่องมือผม"
เฮอะ! อยากตายเหลือเกิน!
ภารดีแทบอยากวิ่งหนีออกจากห้องตรวจ แต่เธอก็ทำได้เพียงแต่กัดฟันแล้วหลับตาลงเพื่อให้คุณหมอพูดตรงรีบๆ ทำการตรวจให้เสร็จเร็วไว
ทำไมหมอคนนี้ถึงเหมือนหมอมังกรจังนะ ให้ตายเถอะ!
ภารดีหลับตาปี๋ท่องพุธโธในใจ เธอยอมรับเลยว่ากลัวมากเพราะไม่เคยตรวจภายในมาก่อน ยิ่งเวลาถูกมือซึ่งมีถุงมือยางสวมทับไว้สัมผัสตรงรอยแยกของความเป็นสาว ภารดีก็ถึงกับเกร็งตัวขึ้นอัติโนมัติ เป็นเหตุให้คุณหมอต้องเงยหน้าขึ้นมอง
"ความรู้สึกไวดี ไม่เลวเลย"
ตรวจภายในมันเกี่ยวอะไรกับความรู้สึกไว?
ภารดีอยากจะถามออกไป แต่เธอก็ต้องเปลี่ยนมาเบ้หน้าแทนเมื่อมีบางอย่างคืบคลานเข้าสู่ร่องน้อย และบางอย่างที่ว่านั้นก็แข็งมากเสียด้วยจนเธอสูดปากด้วยความเจ็บที่ปนมากับอาการเสียวท้องน้อยกะทันหัน
"มะ...หมอคะ ฉันว่ามันอึดอัด"
"สอดเข้าแค่นี้เอง ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ"
มันไม่น่าจะเป็นคำถามของคนเป็นหมอเลย แต่ภารดีก็ต้องจำใจตอบออกไป
"คือฉันไม่เคยค่ะ"
"ไม่เคย? คืออะไร"
"ก็ไม่เคย...อื้ออ คะ...คุณหมอคะ!"
ไม่ทันได้พูดจนจบ ภารดีก็เกิดอาการที่เรียกว่ากลั้นเสียงร้องไม่อยู่ แล้วเสียงของเธอมันก็ไม่ได้ออกมาเหมือนคนร้องไห้เสียด้วยสิ หากแต่เป็นน้ำเสียงที่ครางแผ่วออกมาเสียอย่างนั้น!
"อ๊ะคุณหมอ...เครื่องมือนั่น ทำไมมันถึงทำฉันปวดฉี่คะ"
