บทที่ 20 CHAPTER 7 (1)

X’s part

สมองของผมอื้ออึงไปชั่วขณะ ไม่เคยเจอหรือรับรู้เหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจแบบนี้ ขนาดเป็นคนที่รับรู้แต่ไม่ใช่คนโดนเองยังรู้สึกแย่ แล้วคนที่เจอเองจะแตกสลายแค่ไหน

สายตาของผมยังคงจับจ้องแต่หน้าจอสมาร์ตโฟนที่อยู่ในมือ ซึ่งภายในนั้นแสดงภาพหญิงสาวที่ยืนมองทะเล ผมเข้าใจความรู้สึกของภาพนี้แล้ว…

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ