บทที่ 13 ยัดอย่างอื่น

ชาวเลที่ได้ยินก็เรียกให้คนมาช่วยอีก เพราะเด็กคนนั้นเป็นลูกของเธอเอง เธอจึงรีบวิ่งตามออกไปดูอย่างเป็นห่วงลูกสาวที่กำลังจมน้ำอยู่กลางทะเล โดยมีคนว่ายเข้าไปช่วยแล้วสองคน

“ช่วยด้วย ช่วย” เด็กน้อยคนนั้นก็เรียกเป็นครั้งสุดท้ายก็จ่มลงน้ำไป มาติกาก็รีบดำน้ำเข้าไปหาแล้วกอดเอวเด็กคนนั้นไว้ ก่อนจะดันขึ้นมาให้พ้นน้ำทะเล

“ฮ่า อือๆ” เสียงหายใจหอบดังขึ้นมา แล้วใช้มือตะเกียดตะกายว่ายน้ำเข้าฝั่ง โดยมีเด็กที่หมดสติไปแล้วอยู่ในอ้อมกอด

“คุณช่วยด้วย ฉันอยู่นี่ คุณ” มาติการ้องเรียกชายหนุ่มที่กำลังว่ายน้ำเข้ามาให้ช่วยเธอ เพราะเธอก็จะไม่ไหวแล้ว คลื่นทะเลก็แรงจนเธอจะจับเด็กคนนี้ไว้ไม่อยู่

“อ้ะ โอเคๆ ผมมาแล้ว กอดผมไว้ อย่าปล่อยนะ” อาเธอร์พูดบอกออกไปแล้วเอามือคว้าเอวของเธอไว้ ก่อนจะเอามืออีกข้างกอดเด็กน้อยเอาไว้

“คุณพาเด็กไปเถอะ ฉันยังไหว” มาติกาบอกไปก็ถอนกอดออกจากเขา แล้วเธอก็ว่ายน้ำเอง เพราะขืนไปกอดกับเขาโดยมีเด็กหมดสิฝติแบบนั้น เดี๋ยวก็ได้ตายกันหมดพอดี” มาติกาบอกไปก็เริ่มว่ายกลับเข้าฝั่ง พร้อมกับเขาที่กำลังช่วยพาเด็กคนนั้นกลับเข้าฝั่ง จนในที่สุดทั้งเขาและเธอก็พากันกลับเข้าฝั่งได้สำเร็จ โดยแม่กับพ่อของเด็กก็รีบเข้ามาช่วย แล้วรีบพาเด็กคนนั้นไปส่งโรงพยาบาล

“เฮ้อ หวังว่าเด็กคนนั้นจะปลอดภัยนะ” อาเธอร์พูดออกไปก็หันมามองร่างบางที่กำลังนั่งหายใจหอบๆอยู่ไม่ต่างจากเขา เขายอมรับเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใจกล้าจริงๆ ตัวเล็กแค่นี้แต่ใจใหญ่จริงๆ

“เขาต้องปลอดภัยแน่ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้นะ” มาติกาพูดบอกไป เพราะถ้าไม่ได้เขาเธออาจจะไม่ไหวแล้วพาเด็กคนนั้นกลับเข้าฝั่งไม่ได้ ดีนะที่เขาว่ายน้ำไปช่วย ไม่งั้นตายแน่ๆ

“ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นสิ่งที่ผมต้องทำอยู่อยู่แล้ว” อาเธอร์พูดบอกไปก็มองร่างบางนั่งสั่นอยู่ แล้วเสื้อสายเดี่ยวของเธอตอนนี้มันก็กำลังโชว์เต้าใหญ่ของเธอออกมาแบบชัดๆ จนเขาต้องลุกไปเอาเสื้อของเขาที่ปาทิ้งไปก่อนหน้านี้มาให้เธอ

“อะไร” มาติกาเงยหน้ามองเขาแบบไม่เข้าใจ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วมองเขาแบบตัวต่อตัวใกล้ๆ ให้ตายเถอะพ่อคุณเอ้ย ซิกแพคแน่นจริงๆ ผิวก็ขาวจั้วะ หัวนมยังอมชมพูอีก ตายๆ คนอะไรน่าจับทำพ่อพันธ์จริงๆ เห้ย ไม่ได้ยัยมาย์ด แกจะมาคิดแบบนี้ไม่ได้ แกไม่เอาเขาแล้วนิ อย่าลืมไอ้นั่นสิ ว่ามันใหญ่ขนาดไหน แกห้ามเด็ดขาดนะมายด์ มาติกาคิดในใจอย่างสับสน  แล้วเธอก็เลิกจ้องซิกแพคหน้าท้องของเขาทันที แต่ในสมองกับคิดสวนทางกันจริงๆ เพระมันเอาแต่คิดถึงตอนที่เธอนั่งตักเขาบนเครื่อง

“มองแบบนี้ คงไม่คิดสิบแปดบวกกับผมนะคุณ ผู้หญิงอะไรเนี่ย มองผู้ชายจนน้ำลายไหล” อาเธอร์พูดแซวออกไปแล้วยิ้มมุมปากกับสายตาของเธอที่มองเขาแบบน้ำลายจะไหลอยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าเขาจะได้เจอเธออีก โลกมันกลมจริงๆ

“ฉะ ฉันเปล่าสักหน่อย อย่ามามะโน” มาติกาพูดไปก็เอามือเช็ดปากแล้วกลืนน้ำลายทันที ไอ้คนบ้า พูดออกมาได้ มั่นหน้าจริงๆเลย

“ผมไม่ได้มะโนเลย ก็สายตาคุณน่ะมันจ้องมาตรงนี้ไง เนี่ยๆ ตรงนี้เลย” อาเธอร์พูดบอกไปก็เอามือมาแตะที่หน้าท้องอันมีมัดกล้ามๆเป็นซิกแพค มาติกาก็ก้มมองตามที่เขาชี้ แล้วเธอก็ส่ายหัวทิ้งความคิดของตัวเองทันที

“เออฉันมอง แต่คุณก็โชว์เองไหมล่ะ แล้วเสื้อเนี่ยรีบใส่กลับไปสิ จะมาโชว์หุ่นตัวเองเพื่อ” มาติกาพูดบอกไปก็เอามือของตัวเองดันมือของเขาที่ส่งเสื้อมาให้เธอกลับไป

“หึ คุณเอาไปใส่เถอะถ้าไม่อยากโดนฉุดก่อนจะกลับโรงแรมน่ะ ดูสารรูปตัวเองก่อนแล้วค่อยเอาคืนผม มาเป็นก้อน นี่คงไม่ใช่หมอทำมาใช่ไหม” อาเธอร์พูดบอกไปก็มองหน้าอกใหญ่แบบชอบใจ เพราะมันเป็นก้อนกลมๆน่าสัมผัสมาก หรือว่าเธอไปทำศัลยกรรมหน้าอกมา มาติกาก็ก้มมองตามสายตาของเขาที่ว่าเธอ

“นี่มันของจริงย่ะ แม่ให้มาล้วนๆ แล้วฉันไม่เคยทำศัลยกรรมด้วย พอดีฉันสวยมาตั้งแต่เกิดน่ะ” มาติกาพูดตอกกลับไปแล้วเอาเสื้อของเขามาทันที เพราะตอนนี้เสื้อของเธอเปียกจนมันเก็นไปถึงข้างนั้นแล้ว แล้ววันนี้เธอก็ดันใส่ค่าบลาปีกนกมาด้วยสิ ถ้าเดินกลับไปแบบนี้ก็คงเป็นอย่างที่เขาว่าแน่ๆ

“ถือว่าแม่ให้มาใหญ่จริง ตัวเล็กแค่นี้แต่นมใหญ่ใช่เล่นเลยอ่ะ…. ” อาเธอร์พูดบอกไปแบบกวนๆ ก่อนจะมองเธอแบบอ่อยๆ ผู้หญิงอะไรน่ารักชะมัดเลย น่าจับมาเล่นบนเตียงสักวันสองวัน แต่ตัวเล็กแบบนี้จะรับเขาไหวไม่นะ อาเธอร์คิดในใจอย่างสงสัยเพราะปกติเขาเอาแต่สาวฝรั่ง ไม่เคยลองเอเชียเลยสักครั้ง

“ลามก” มาติกาพูดไปก็รีบเอาเสื้อของเขามาสวมใส่ทันที เพราะทนต่อสายตาเจ้าเล่ห์ของเขาไม่ไหว เขาพูดแบบนี้มันทำให้เธอกลัวก็จริง แต่พอเห็นสายตาที่อ่อยเบอร์แรงมาขนาดนี้แล้วเธอก็กลัวไม่ลงจริงๆ อยากยอมเสียตัวให้เขามันตรงนี้เลย มาติกาคิดไปก่อนจะเอามือรั้งเสื้อของเขามาที่เอวแล้วมัดดเป็นปม

“ยัง ยังจะมาเอวลอยอยู่อีก” อาเธอร์พูดไปก็มองการกระทำของเธอ ที่ยังจะพยายามมัดเสื้อของเขาขึ้นมาเพื่อโชว์เอวคอดสวยๆของเธอ

“มันเรื่องของฉัน เอาเบอร์คุณมา เดี๋ยวฉันซักเสื้อให้แล้วจะเอาไปคืน” มาติกาบอกไปก็เดินไปหยิบกระเป๋าของเธอมา แล้วหยิบมือถือในกระเป๋าออกมา เพื่อรอกดเบอร์ของเขา

“นี่คงไม่ได้หลอกขอเบอร์ผมหรอกนะ มุกเชยจริงๆเลยคุณ แต่เอาเถอะ ผมจะให้ก็ได้” อาเธอร์พูดบอกไปก็ยิ้ม แล้วจะเอามือถือเธอมากดเบอร์ แต่เธอกลับเอาคืนไปซะก่อน

“งั้นไม่ต้องเอาละ เพราะฉันไม่ได้อยากได้เบอร์คุณขนาดนั้น มะโนหนักเกินไปแล้วนะคุณเนี่ย มั่นหน้าเกิน” มาติกาพูดไปก็จะเก็บมือถือไป แต่เขาก็แย่งไปแล้วกดเบอร์มาใหเธอ

“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า ผมรู้ว่าคุณอยากได้เบอร์ผม” อาเธอร์พูดบอกไปก็ยิ้มมุมปาก ต่างจากมาติกาที่ทำหน้าเบะปากมองบนใส่เขาอย่างอดไม่ได้

“หึ ที่อยากให้เบอร์ฉัน เพราะชอบฉันล่ะสิ ถึงยัดเหยียดเบอร์มาให้ขนาดนี้” มาติกาพูดกลับไปอย่างไม่ยอม คิดว่าเขามโนเป็นคนเดียวหรือไง

“หึ ถ้าผมชอบคุณจริงๆน่ะ ผมไม่ยัดแค่เบอร์หรอก แต่ผมชอบเอาอย่างอื่นยัดมากกว่า” อาเธอร์เดินเข้าไปใกล้เธอแล้วก้มมาพูดกระซิบที่ข้างหูของเธอ จนมาติกาถอยหลังกรูด

บทก่อนหน้า
บทถัดไป