บทที่ 103 หึงอย่างบ้าคลั่ง

ญาณีไม่ได้ตอบคำถามใด หญิงสาววิ่งพรวดพราดเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะโก่งคออาเจียนลงชักโครกอย่างเอาเป็นเอาตาย

แม้ในกระเพาะจะว่างเปล่า ทว่าความรู้สึกพะอืดพะอมนั้นกลับไม่ยอมทุเลาลงเลย

เธอยึดขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่น ใบหน้าซีดเผือด หยาดเหงื่อเย็นเฉียบผุดพรายเต็มหน้าผาก

ผ่านไปครู่ใหญ่ อาการคลื่นเหียนจึงเริ่มทุเลา...