บทที่ 105 เธอเป็นอะไรกันแน่

ญาณีสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก

เธอหลุบตาลงพลางยกมือขึ้นเช็ดหางตา แล้วทำภาษามือบอกจิราภรณ์ว่า "ฉันไม่เป็นไร แค่วันนี้เหนื่อยหน่อย อยากพักผ่อนน่ะ"

จิราภรณ์มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าของญาณีพลันรู้สึกแย่ตามไปด้วย

เดิมทีเธอตั้งใจจะปรึกษาเรื่องไปทำงานที่ร้านอาหารอรร...