บทที่ 11 ปลอบโยน

เขาฟังเสียงเปียโนที่บรรเลงอย่างแผ่วเบา ราวกับสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ สงบนิ่งและเยียวยาจิตใจ

นิ้วของญาณีพรมลงบนคีย์เปียโนอย่างจดจ่อและอ่อนโยน

ประตูห้องซ้อมดนตรีถูกผลักเปิดออกเบาๆ ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินเข้ามา

เป็นเด็กหนุ่มคนนั้นเอง

เขายืนเงียบๆ อยู่ข้างเปียโน ในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจนเกินไป

สายตาของเขาจ...