บทที่ 15 ถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่คงจะดี

ฝีเท้าของญาณียามก้าวเดินนั้นมั่นคงและแน่วแน่ ราวกับว่าเธอกำลังก้าวเดินไปสู่ชีวิตใหม่

เธอเดินไปข้างหน้าเพียงสองก้าว ก็พบว่าเจษฎากำลังรอเธออยู่จริงๆ หัวใจพลันรู้สึกอบอุ่นวาบขึ้นมา

หัวใจที่เคยบอบช้ำจากการถูกวรธันย์ทำร้ายดูเหมือนจะได้รับการเยียวยาจนหายดี

โลกใบนี้ยังมีคนดีๆ อีกตั้งมากมาย ไยเธอต้องเอา...