บทที่ 16 ความชอบที่ไม่เข้าใจ

วรธันย์ทำราวกับไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง เขาเพียงแต่ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า

ใบหน้าอันหล่อเหลาซ่อนอยู่ในเงามืดสลัวของแสงไฟที่วูบวาบ ทำให้ยากจะคาดเดาอารมณ์และความรู้สึก

ศักดิ์ชัยนั่งพิงพนักโซฟา มองดูท่าทางของเพื่อนพลางกระตุกยิ้มเยาะที่มุมปาก

น้ำเสียงของเขาดูแคลนแต่แฝงไว้ด้วยความจริงจัง "ไอจีสต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ