บทที่ 24 เฉลิมฉลองกันหน่อย

เพียงแค่หวนนึกถึงก็รู้สึกปวดใจเหลือเกิน

อัครวัฒน์เดินเข้ามาเห็นภาพนี้พอดี

ชายหนุ่มนั่งพิงอยู่ข้างกายหญิงสาว มือของทั้งสองประสานกันแน่น เป็นท่าทางที่ดูสนิทสนมอย่างยิ่ง

แววตาของเขาฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ไม่เข้าใจว่าสองคนนี้ไปสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

ยังไม่ทันที่อัครวัฒน์จะเอ่ยปาก เจษฎาที่รู้สึก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ