บทที่ 38 ไปดูบ้าน

"ทรงพล แกไปส่งญาณีที่สถานพักฟื้นด้วยตัวเองนะ ให้คนอื่นไปฉันไม่ไว้ใจ"

ลุงทรงพลยืนอยู่ที่หน้ารถ มองดูญาณีที่ขึ้นไปนั่งเบาะหลังโดยไม่พูดไม่จา คิดอยู่นานว่าจะบอกให้เธอมานั่งข้างคนขับยังไงดี แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออก

ตลอดทางทั้งคู่ต่างเงียบกริบ

พวกเขาต่างก็จำไม่ได้แล้วว่าไม่ได้อยู่ตามลำพังสองคนมานานแค่ไหนแล้...