บทที่ 54 จิราภรณ์ไปแล้ว?

จิราภรณ์นั่งทานข้าวอย่างเงียบๆ นานๆ ครั้งจะเงยหน้าขึ้นมองญาณี

ท่ามกลางความเงียบงัน มีเพียงเสียงถ้วยชามกระทบกันดังกุ๊งกิ๊งเบาๆ

ในที่สุดจิราภรณ์ก็ทนไม่ไหว เธอวางตะเกียบลงแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ

"ญาณี... ฉัน..."

คำพูดจุกอยู่ที่คอหอย พูดไม่ออกเหมือนมีก้อนสะอื้นตีตื้นขึ้นมา

เธอจะเอ่ยปากบอกได้อย่างไร?

...