บทที่ 59 ไม่สนใจเงินเหม็นของคุณ

เช้าวันรุ่งขึ้น

แสงแดดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบาง ทอดเงากระทบพื้นเป็นลวดลายสลับซับซ้อน

ภายในห้องยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเร่าร้อนจากค่ำคืนที่ผ่านมา

ญาณีค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น

ขนตางอนยาวหนาเป็นแพสั่นไหวระริก

ผมยาวสลวยสีดำขลับแผ่สยายเต็มหมอนดุจน้ำตก

ช่วยขับให้ผิวพรรณของเธอดูขาวผ่องดุจหิมะ

ภายใ...