บทที่ 63 พรุ่งนี้เป็นวันฮาโลวีน

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านแผ่วเบา เส้นผมของญาณีปลิวไสวไปตามแรงลม

เจษฎามองดูเธอด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน

เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ญาณี... คุณจะยังเปิดใจเริ่มต้นความรักครั้งใหม่ได้ไหม?"

ทันทีที่ถามจบ เจษฎาก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาเล็กน้อย

นิ้วเรียวของญาณีชะงักค้างอยู่กลา...