บทที่ 24 บทที่ 20 เลวทั้งคู่

บทที่ 20

เลวทั้งคู่

คำพูดที่ได้ถูกพ่นออกมาจากปากของคนมาเยือนนั้นทำเอาเนื้อตัวของลูกเต๋าชาวาบขึ้นมาทันที ริมฝีปากน้อยๆ เริ่มสั่นระริกขึ้นมาตามความรู้สึกที่โจมตีอยู่ในขณะนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามบังคับน้ำเสียงให้เป็นปกติแล้วเอ่ยถามกลับไป เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจับความรู้สึกได้ว่าเขากำลังหวั่นไหว...