บทที่ 118 คุกเข่ากราบให้ฉัน

เจนจิรามองดูใบหูของแอนน์ที่แดงก่ำจากการถูกบิด ทว่าเธอกลับรู้สึกว่ามันยังไม่สาสม เมื่อนึกถึงชีวิตอันแสนสุขของตนที่ต้องพังทลายลงเพราะชญานิษฐ์และเด็กทั้งสามคนนี้ ความเคียดแค้นก็พลุ่งพล่านจนอยากจะฆ่าชญานิษฐ์ให้ตายคามือ เธอจึงออกแรงจิกทึ้งท่อนแขนเล็กๆ ของแอนน์ให้แรงขึ้นไปอีก

แอนน์กัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหล...