บทที่ 132 เหตุการณ์พลิกผัน

วรวัฒน์ชะงักไปชั่วครู่ เขาจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเคลือบแคลงก่อนจะย้อนถามเสียงเครียด "หมายความว่ายังไง? หรือว่าพวกมันจะหนีไปได้?"

"คุณลองคิดดูให้ดีสิครับ ตอนนี้โทรไปก็ไม่มีใครรับสาย ชัดเจนว่าพวกมันไม่อยากให้เราตามตัวเจอ แล้วเรื่องอะไรจะยอมนั่งรอเราอยู่ที่โรงงานเฉย ๆ นั่นมันแกว่งเท้าหาเสี้ยนชัด ๆ"

"อี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ