บทที่ 37 เริงเสน่หาแม่มด 12

"มันคือการร่วมรักใช่ไหม ทำไมมันถึงได้มีความสุขเช่นนี้...” เสียงหวานกระซิบถามปนเสียงหอบหายใจ

คำถามเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของราชาหนุ่ม รู้สึกเอ็นดูนางบำเรอคนนี้ขึ้นมา นางช่างไร้เดียงสาไม่รู้จักแม้แต่ธรรมชาติของชายหญิง ต่างจากนางบำเรอคนก่อนๆ ที่เจนจัดและไร้ซึ่งพรหมจรรย์ ฟารุคดินรู้ดีว่าทุกนางผ่านการร่วมร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ