บทที่ 5 ตอน เริงสวาทแม่มด 5

“เลียตรงนั้นแหละ สอดลิ้นเข้าไปลึกๆ กรี๊ดดด ... เสียว อ๊า เสียวที่สุด ก้องจ๋า เอานิ้วด้วย สอดเข้ามา สอดลึกๆ ซี๊ด เสียวมาก เสียวที่สุดเลยก้อง!”

เขาทำตามคำขอ ปลายนิ้วกลางสอดเข้าไปในโพรงสวาทจนลึก คว้านเอาน้ำหวานให้ไหลกระฉอกออกมา ขยับแหย่เข้า แหย่ออก เสียงน้ำหวานกระฉอก ดัง ฉัวะ เฉะ น้ำหวานกระซ่านกระเซ็นเลอะเต็มฝ่ามือ ชายหนุ่มเพิ่มจำนวนนิ้วจากหนึ่งเป็นสอง ขยับแยงแหย่เข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ นิ้วโป้งก็ขยี้คลึงเม็ดมุกสีหวาน

สายตาจับจ้องดูเนินสวาทที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำหวาน ร่างบางดิ้นเร่าๆ บิดตัวเหมือนปลาถูกทุบ ใบหน้างามเหยเก ริมฝีปากขบเม้ม บางขณะก็กรีดร้องเสียงแหลมเร้าอารมณ์เป็นที่สุด ก้องเกียรติแข็งโด่จนปวดร้าวไปหมด เขาอดทนไม่ไหวแล้ว ขอเข้าไปสำรวจโพรงถ้ำแม่มดสักทีเถอะ

เขาขยับเข้าไปชิด แยกเรียวขาให้อ้ากว้าง จับโย้หัวเข่าไปด้านหน้า เนินบุปผาเปิดอ้ายั่วยวนให้เข้าไปสัมผัส มันฉ่ำแฉะด้วยน้ำหวาน

เขาจับท่อนลำใหญ่ยาวของตัวเองใช้ปลายบานเขี่ยตรงเกสรสีหวาน เสียงครางอืออา พร้อมกับสะโพกสาวที่ยกร่อนเข้า ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายก็ร้อนร่านต้องการไม่แพ้กัน

ก้องเกียรติเม้มปากสูดลมหายใจแรงๆ ตั้งสติไม่ให้ทะลักทลายออกมาก่อนเวลา หากมาล่มปากอ่าวตั้งแต่ยังไม่เข้าไปทะลวงช่องแคบ มันเสียเชิงชายแย่ เขาจับมังกรที่กำลังผงาดลำถูไปมาให้เปียกฉ่ำ ค่อยๆ แหวกกลีบผกาออกจนเห็นโพรงถ้ำสวาทแสนหวาน ชายหนุ่มตาลุกวาบ ค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไปในช่องทางร้อนผ่าวนั้น

“ซี๊ดดด ราณี... แน่นมากทูนหัว”

มันคับแน่นจนเขาต้องเงยหน้าสูดปากเสียงดัง ก้มลงมองใบหน้างามแดงก่ำของแม่มดสาว เกรงว่าความใหญ่โตของเขาจะทำให้เธอเจ็บ แต่ราณีมองสบตาเขาด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม และเป็นฝ่ายเด้งสะโพกเข้าหาเขาเสียเอง

“เข้ามาเลยก้อง ราณีพร้อมแล้ว” เธอร้องบอกเขาเสียงสั่นหวิว ด้วยอารมณ์ปรารถนาที่คุโชน

ก้องเกียรติถอนกายออกห่างเล็กน้อย ก่อนจะเด้งสะโพกสอบสวนกลับไปหาความชุ่มฉ่ำร้อนแบบไม่ออมแรง

สวบ... ทีเดียวมิดด้าม

ไฟฉายที่ว่าใหญ่ยังแพ้เจ้าชายของเขา ก้องเกียรติกระตุกยิ้มเมื่อพามังกรตัวโตพังด่านแม่มดสาวเข้าไปในเมืองได้ เธอแน่นมาก บีดรัดเขายิ่งกว่าที่เคยได้รับมาจากสาวใด จนสงสัยว่าเธอจะบริสุทธิ์หรือเปล่า เขาจะทำให้เธอเจ็บไหม เพราะรู้มาว่าครั้งแรกของผู้หญิงมันจะเจ็บมาก

ก้องเกียรติหยุดนิ่งก้มลงมองดูจุดเชื่อมประสาน มันไม่มีเลือดไหลออกมาจากกุหลาบแสนสวยของเธอ ใบหน้างามก็ไม่ได้แสดงอาการเจ็บปวดอะไร แต่มันคับแน่นอะไรแบบนี้

โอ้ว... ของดีมีอยู่จริง ของแม่มดนี่มันแจ๋วมาก ทั้งคับแน่น ทั้งดูดดึงเขาจนแทบขาดเป็นท่อนๆ

สวรรค์ช่างเมตตาเขานัก ให้เขาได้มีโอกาสขอพรแล้วยังมีโอกาสได้เอาแม่มดเป็นของแถม แบบนี้เรียกโชคสองชั้นคงไม่พอ มันต้องโชคหลายชั้น

“ขยับสิ หยุดทำไม เร็วๆ กำลังมันส์” เสียงหวานใสเร่งให้เขาทำอะไรสักอย่าง

ราณีขมิบกล้ามเนื้ออ่อนนุ่ม เตรียมรับความเสียวสุดใจ เมื่อท่อนลำใหญ่ขนาดน้องๆ ท่อนแขนเธอเสียบพรวดเข้ามาในตัว กะเต็มที่ว่ามันส์แน่ๆ แต่ก้องเกียรติดันหยุดชะงักแช่ค้างไว้เฉยๆ คนรอรับความเสียวค้างเติ่งกลางอากาศ

“ใจเย็นก่อนสาวน้อย เดี๋ยวพี่จัดให้”

ก้องเกียรติตั้งท่าคุกเข่า จับขาเรียวสวยโย้ไปข้างหน้าจนแนบชิดกับหน้าอกอวบ เขาจับมือเธอให้จับหัวเข่าไว้ สั่งให้แบะขาออกกว้างๆ จากนั้นก็ขยับเอวเสยสะโพกเข้าหา พาน้องชายเสียบสอดเข้าไปในร่องสวาทของแม่มดสาวจนสุดลำ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตั่บ ตั่บ ดังลั่น ไม่มีการปรานี ไม่มีการห่วงใยว่าเธอจะเจ็บ เมื่อรู้แล้วว่าแม่มดสาวดาวยั่วอกภูเขาไฟคนนี้รับเขาไหว ชายหนุ่มโยกขย่มสุดแรง ไม่ออมกำลัง มีเท่าไหร่ใส่ไม่ยั้ง แรงตอดรัดลำกายใหญ่ที่ผลุบหายเข้าไปจนสุดโคนมันช่างวิเศษนัก เธอลึก แน่น กระชับดูดดึงเขาไม่หยุด ความรู้สึกเหมือนนอนกับสาวบริสุทธิ์ ผสมกับสาวเจนสังเวียน ที่เด็ดดวงจากลีลาร้อนเร่า

“อ่า... เยี่ยมมาก ยอดมาก ราณี น้องสาวคุณมันตอดน้องชายผมเหมือนปลาตอดเหยื่อเลย ซี๊ด”

ก้องเกียรติ เสยอัดสะโพกเข้าหาแรงและเร็ว สูดปากร้องครางด้วยความเสียว

“แรงๆ ก้อง แรงๆ เลย เข้ามาลึกๆ ซี๊ด เสียวมาก มันส์มาก โอ๊ย ของมนุษย์นี่มันเยี่ยมกว่าพ่อมดอีก”

ราณีร้องครางอย่างลืมตัว เผลอเปรียบเทียบมนุษย์ผู้ชายกับพ่อมด

หากไม่นับราชาพ่อมดแล้ว พ่อมดคนอื่นที่ผ่านมาเทียบกับก้องเกียรติ กลายเป็นเล็กไปเลย ของเขามันใหญ่จนเธอคับตึงไปหมด โชคดีที่ไม่ใช่ครั้งแรกเธอจึงพบกับความหฤหรรษ์มากกว่าความเจ็บปวด ราณีจำครั้งแรกที่สังเวยร่างให้ราชาพ่อมดได้ แม่มดสาวที่เลือกเป็นเครื่องสังเวยราชาพ่อมด ถูกพามายังปราสาทหลังใหญ่ ทุกคนถูกสั่งให้เปลือยกายแล้วลงไปชำระร่างกายที่สระน้ำใหญ่ ก่อนจะให้สวมชุดคลุมบางๆ สีขาว มารอถวายตัวหน้าห้องบรรทม

วันนั้นมีแม่มดสาวน้อยจำนวนสิบคนถูกนำไปถวายราชาพ่อมด ราณีถูกส่งเข้าไปถวายตัวเป็นคนสุดท้าย เธอเห็นแม่มดรุ่นเดียวกันที่เข้าไปถวายตัว เพียงยี่สิบนาทีก็เดินออกมา ด้วยใบหน้าที่แดงปลั่ง แววตาเคลิ้มฝันเหมือนกำลังเมายา คนแล้วคนเล่าถูกส่งเข้าไปในห้องบรรทม

เสียงครางซี๊ดซ๊าดดังแว่วออกมาเป็นระยะ คนที่รออยู่บิดตัวไปมารู้สึกวาบหวิวไปด้วย รอคอยเวลาที่ตัวเองจะเดินเข้าไปด้านในบ้าง จนมาถึงคิวของเธอซึ่งเป็นคนสุดท้ายพอดี

หัวหน้าแม่มดผู้ดูแลกฎนำเธอมาส่งในห้อง แล้วปล่อยให้เธอเผชิญหน้ากับราชาพ่อมด ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่แววตาดุดันอย่างผู้ทรงอำนาจสูงสุดในดินแดนแห่งนี้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป