บทที่ 8 ตอนที่ 7 แสดงความเป็นเจ้าของ Nc++
ตอนที่ 7 แสดงความเป็นเจ้าของ Nc++
คำว่าไม่ไหวคือไม่ไหวจริง ๆ แม่งโคตรปวดหัวขวย คือถ้าตอนนี้เวลานี้ไม่ได้เอาไม่รู้ว่าต้องไปนั่งใช้มือสาวกี่ครั้งถึงจะบรรเทาได้..
คฐาหลับตาถอนหายใจเสียงดัง ปลดกระดุมกางเกงของตัวเองแล้วรูดซิปลงควักกายใหญ่ออกมากำชักรูดเตรียมความพร้อม มืออีกข้างที่ว่างเขี่ยหัวนมเม็ดเล็กบี้เบา ๆ ให้ร่างกายพราวตอบสนอง จนเมื่อความแข็งของเขาแข็งเต็มที่เลยเปลี่ยนไปโฟกัสที่เศษผ้าชิ้นน้อยที่ปิดกลีบอูมบ้าง
'เชี้ย..สวยฉิบหาย' เขาสบถในใจส่ายหน้าไปมาตั้งสติเผื่อว่าจะเป็นภาพทับซ้อน เพราะตั้งแต่ที่เอาเป็นยังไม่เคยเห็นใครสวยเท่าพราว แค่หัวนมก็กินขาด ชมพูสัด ๆ หรือเป็นเพราะแบบนี้ที่ทำให้ไอ้ภูผาหวง ?
แต่จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างตอนนี้กูต้องได้ กูต้องเอา ไม่อย่างนั้นคนที่จะขาดใจตายต้องเป็นกู! เห็นแบบนี้แล้ววันนี้ไม่ได้วันหน้าก็ต้อนจนได้ งั้นก็เอาแม่งวันนี้แหละ เพื่อนก็เพื่อน ขอเล่นเพื่อนหน่อยแล้วกัน!
ก้านนิ้วเรียวเกี่ยวแพนตี้ไปด้านข้าง กดหน้านิ้วโป้งบดคลึงความสวยงามแผ่วเบาเพื่อให้ร่างกายตอบสนองเหมือนหัวนมที่แข็งสู้มือ จนเมื่อคิดว่าพราวพร้อม..
หรืออาจจะไม่พร้อมแต่เป็นเขาที่บังคับให้พร้อมด้วยการถ่มน้ำลายให้ไหลยืดลงไปตรงใจกลางความเป็นสาวของเธอ ลูบ ๆ ตี ๆ ให้ความสวยงามรู้ตัว..
เขาคุกเข่าอยู่ที่ระหว่างขา กดส่วนหัวที่ถ่มน้ำลายใส่จนมันวาวไม่ต่างกันไปถูไถใจกลางความเป็นสาวสวยของพราว ก่อนจะกดและดันส่วนหัวให้เข้าไปในรอยแยกของเธอ ในสมองพานคิดว่าเธอไม่เคยมีใครไม่เคยมีแฟน แต่อีกซีกของสมองก็คิดเป็นอื่น อาจจะมีแต่เก็บเงียบแล้วดูแลตัวเองดี..
คิดไปคิดมาก็ช่างแม่ง เพราะตอนนี้เงี่ยนฉิบหาย ให้อดทนใจเย็นใครมันจะไหว เจอของดีแบบนี้ วันนี้ไม่ได้ปล่อยที่ไหนตบะแตกมันก็ถูกแล้ว!
"ซี้ด.." เขาซี้ดปากอย่างลืมตัว
ลืมตามองความสวยงามแล้วพยายามกดความใหญ่ยาวของตัวเองให้เข้าไปลึกยิ่งขึ้น ลึกขึ้น ลึกขึ้นจนของพราวกลืนไปครึ่งลำ ใจเขาเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะจากการที่ช่วงล่างพราวบีบรัดตอบสนองเขาด้วยการรัดแน่นขึ้น แน่นขึ้น..
ปึก!
คฐาไม่ใช่คนที่มีความอดทนสูง เขาดันครั้งเดียวจนอีกครึ่งที่เหลือเข้าไปสุด เท่ากับว่าของเขาและพราวแนบชิดสนิทกันอยู่ตอนนี้ และเราก็แทบจะหลอมเป็นคนเดียวกันแล้ว..
"ฟู่..เฮ่อ ๆ" คฐาพ่นลมทางปากระบายความเสียวซ่าน เสียงหอบหายใจเป็นตัวบ่งบอกว่าตอนนี้เขาเองก็แทบจะทนไม่ไหวกับร่างกายของพราว..
เขาเท้าศอกลงด้านข้างเธอที่เมาหลับสนิท จูบกลีบปากสวยสอดลิ้นเข้าไปตวัดเลียฟันขาวของคนเมา กลิ่นลมหายใจปนแอลกอฮอล์อ่อน ๆ ยิ่งทำให้มีอารมณ์ เขาหลับตาลงขยับตัวตนเข้าออกในตัวพราวเชื่องช้าเพื่อไม่ให้เตียงสั่นไหวมากนัก สลับป้อนจูบคนเมาแล้วลงมาครอบเม็ดเล็กสีชมพูอ่อนที่แข็งรอเขาลงไปหยอกเย้า
ปากที่ครอบลงบนหัวนมพราวดูดต้อนเลียเม็ดสีชมพูอัตโนมัติ ทั้งดูดทั้งดึงราวกับว่าอยากให้มันหลุดติดปากออกมา..ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่รู้สึกว่ามันหวานมาก หวานจนอยากลิ้มลองมากกว่านี้
เอวสอบขยับเนิบนาบแผ่วเบาคลอตลอดการคลอเคลียด้านบน ปากหยักยอมผละจากหัวนมที่เริ่มขึ้นสีเปลี่ยนเป็นทำรอยรักกลางร่องอก ตวัดชิมเหล้าที่หกปนเหงื่อของเธอราวกับหลงใหล แทบทั้งเต้านม เขาใช้ลิ้นเลียน้ำเมาเกือบทั้งหมด ส่วนไหนที่รสชาติแอลกอฮอล์ชัดเขาจะดูดเลียย้ำ ๆ จนขึ้นรอยจาง ๆ
ร่างกายพราวโอบรัดคฐาแน่นมาก แน่นจนเขาที่กำลังเล้าโลมเธอทนแทบไม่ไหว ขยับขึ้นคุกเข่าจับเอวเล็กคอดแล้วกดลงกระแทกซ้ำ ๆ ไม่กี่ครั้งจนลูกรักที่อัดแน่นขึ้นมาเอ่อแทบล้นส่วนหัว และเพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยหลักฐานไปมากกว่านี้ เขารีบชักคฐาออกมาแล้วเอามือรองน้ำขาวขุ่นที่เยอะมากของตัวเอง จนมันแทบล้นมือต้องรีบลุกไปเข้าห้องน้ำทั้งที่กางเกงก็ยังคาขาอยู่
"ซี้ด..แม่งแน่นสัด" เขาพึมพำอยู่คนเดียวในห้องน้ำ
เทลูกรักลงในชักโครกแล้วรีบฉีดมือล้างมือมาดูหัวหยักของตัวเองที่เหมือนไป..
"เป็นประจำเดือนเหรอวะ.." ไม่พูดเปล่าจับคฐาที่ยังแข็งอยู่ขยับดูรอบ ๆ จนเห็นความผิดปกติใต้หัวหยักที่มันเหมือนเป็นเส้นอะไรบางอย่างแดง ๆ กระจุกรวมอยู่ตรงนั้น
"ยังซิง ?" ขมวดคิ้วมองคิดไม่ตก
ไม่น่าจะรอดมาถึงมือกูเปล่าวะ ไอ้ภูผาแม่งก็จ้องตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ถ้าไม่เคยกับไอ้ภูผาไม่แปลก แต่ไม่เคยกับใครเลยจนอายุยี่สิบหกนี่แปลกจริง ๆ มันไม่ได้เปล่าวะ จะไม่รู้สึกอยากหรือคันบ้างหรือไง ? เขาที่แม่งไม่ได้เอาหลาย ๆ วัน ยังต้องใช้มือช่วยคร่าเวลา หรือผู้หญิงรู้สึกไม่เหมือนผู้ชาย ?
คฐาคิดไม่ตกรีบจัดการหลักฐานเก็บไอ้ตัวดีที่โชกเลือดใส่ในกางเกง แล้วออกไปหยุดยืนมองสภาพพราวที่ยังค้างอยู่ท่าเดิม..
ความเป็นคนดีคือเอาทิชชูช่วยเช็ดให้ ซับให้ แล้วใส่ส่วนที่ถอดกลับให้เธอเหมือนเดิมเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเมื่อครู่ ปากหยักเหยียดยิ้มมองไอ้ภูผาสลับกับเธอที่ยังมีหมอนกั้นกลาง ก่อนจะหยิบหมอนโยนทิ้ง ล้มตัวลงนอนเบียดพราวสอดแขนเข้าไปใต้ท้ายทอยให้เธอนอนหนุน..
แม้ว่าตาจะหลับไปแล้วแต่สมองยัง..สมองยังสั่งให้เขาแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอต่อ ด้วยการสอดมือเข้าไปจับใจกลางความเป็นสาวสลับกับล้วงนมของเธอ จนผล็อยหลับไป..
สายวันต่อมา..
คนที่รู้สึกตัวตื่นก่อนไม่ใช่ใคร..แต่เป็นเขาที่เข้านอนคนสุดท้ายแล้วเห็นพราวนอนกอดกับไอ้คฐา เขากะพริบตาถี่ ๆ ให้คุ้นชินกับแสงที่เล็ดลอดเข้ามา มองแขนขาวของพราวที่พาดเอวสอบพลางคลี่ยิ้ม ก่อนจะต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นแขนไอ้คฐาพาดเอวพราวแล้วหายไปในผ้าห่ม..
เขาจับแขนพราวออกวางลงบนที่นอน แล้วลุกขึ้นยืนเดินอ้อมไปฝั่งที่ไอ้คฐานอน ดึงผ้าห่มที่ห่มกันสามคนออก เป็นต้องขบกรามแน่น..เพราะมือมันที่อยู่ในกระโปรงพราว!
อยู่ ๆ มือเท้าเขาก็เย็นเฉียบขึ้นมา หน้าชาเหมือนโดนตบซ้ำ ๆ ก็ไม่ปานกับการเห็นมือของมันที่จับของหวงพราว แถมช่วงเป้ากางเกงมันยังมีคราบอะไรติดอยู่ เหมือนว่าเป็น...
ภูผาตัดสินใจกระชากมือเพื่อนรักที่คุยกันเรื่องพราวเมื่อคืนออกอย่างแรงจนมันตกเตียง
"เฮ้ย อะไรของมึงวะ.." คฐาเงยหน้าถามนวดคลึงขมับสองข้างของตัวเอง
คนกำลังหลับฝันดีอยู่ ๆ ก็มากระชากตกเตียงเป็นเหี้ยอะไรมากไหม จะปลุกก็ปลุกดี ๆ แม่งมากระชากแบบนี้หัวฟาดพื้นไม่ตายห่าเหรอ
"เมื่อคืนมึงทำอะไรพราว..!" ภูผาถามด้วยใบหน้าขึ้นสี ขบกรามจนหน้าสั่น..
"ทำอะไร กูเมา"
"มือมึงล้วงอะไรของพราวอยู่..คราบที่กางเกงมึงคืออะไร ?"
"...มึงต้องการอะไร ?"
"กูถามมึงแค่ตอบมา!" ภูผาเค้นเสียง เดินเข้าไปกระชากคอเสื้อคฐาที่นั่งบนพื้น
แต่เหมือนสติมันยังกลับมาไม่เต็มร้อย ทำให้มันนั่งนวดคลึงขมับไม่มองหน้าเขา แค่ถาม ๆ เงย ๆ เท่านั้น
"กูเมา"
"มึงทำอะไรพราว!"
"..." คฐาเงยหน้าสบตาภูผานิ่งก่อนจะเริ่มเหยียดยิ้ม
"ไอ้เหี้ย! กูบอกแล้วไงถ้าชอบให้เปิดใจคุย!!" ภูผาตวาดใส่เพื่อนรักที่นั่งบนพื้นเสียงดัง
ผลัวะ ผลัวะ ผลัวะ!
